Opgeblazen sentiment en clichématige opwinding

Na de sobere stijl van Sad Singalong Songs (2013) en de grillige Americana op To Paradise and Back (2014), kiest Anouk op haar nieuwe cd voor pop. Het had kunnen verheugen dat ze die verscheidene genres beheerst, maar deze nieuwste proeve valt tegen. Op Queen For A Day is Anouk Anouk niet meer. Ze lijkt vervangen door een kwaadwillige avatar die alles waar de zangeres ooit naar streefde, om zeep helpt. Weg eigenheid, weg bijzondere zangstem, weg avontuur, weg rafelrand. Daarvoor in de plaats kwam een anoniem klinkende zangeres, met een door galm en effectapparatuur vervormde stem, die desondanks geknepen klinkt.

De nummers schakelen tussen langzaam en midtempo. Van opgeblazen sentiment met nietszeggende teksten in de langzame divisie, tot clichématige opwinding in de snellere nummers. Het broeierige ‘Dirty Girl’ doet enigszins denken aan de zangeres die Anouk ooit was. De rest van de liedjes lijkt op songfestivalinzendingen uit een ver verleden.