Fitnessarmbandje van de baas mag niet, je slaappatroon is privé

Een bedrijf mag het gedrag van werknemers niet volgen via een fitnessarmband. Ook niet als zij ermee instemmen.

Werkgevers mogen niet via fitnessarmbandjes volgen hoeveel hun personeel beweegt of slaapt, zelfs als werknemers vrijwillig aan zo’n experiment meewerken. Tot die conclusie komt de Autoriteit Persoonsgegevens (AP) na het onderzoeken van twee bedrijven. Beide werkgevers zijn daarom gestopt met het verzamelen van de gezondheidsgegevens, aldus de waakhond.

De bedrijven hadden werknemers een fitnessarmband cadeau gedaan en kregen zo inzicht in hun beweeg- en slaappatroon. Dat is in strijd met de Wet bescherming persoonsgegevens (Wbp). Het gaat om gevoelige gegevens en daarvoor gelden „strenge wettelijke eisen”, meldt de AP.

Dat het personeel de keuze kreeg om de gegevens te delen, verandert volgens het voormalige College bescherming persoonsgegevens weinig, legt een woordvoerder uit: „Je moet je helemaal vrij kunnen voelen om ja of nee te zeggen. En in een arbeidsrelatie is een werknemer financieel afhankelijk van zijn werkgever. Dan ben je dus niet helemaal vrij.”

Een van de bedrijven waar de Autoriteit Persoonsgegevens zich op richtte, is vastgoedadviseur Colliers, waarover NRC vorige maand schreef. Het concern vond 35 van de 45 werknemers op een afdeling bereid om een jaar lang hartslag, stressniveau en het aantal gezette stappen per dag te meten. Deelname is vrijwillig en het personeel kan elk moment stoppen.

Directeur Harold Coenders van Colliers kan de uitspraak van de toezichthouders „wel begrijpen”, maar, zegt hij: „Waarom mag een bedrijf als Ajax wel de fitheid van zijn spelers bijhouden en mogen wij dat niet?”

Zijn bedrijf heeft een oplossing die volgens hem wél mag: de gegevens van de polsbandjes versturen naar een coach buiten de organisatie. „Die kan ons dan een beeld geven van het welzijn op een afdeling en ook aan de bel trekken wanneer het met een van de werknemers minder gaat.”