Kotsen, schuren en verkleden: mooier worden ze er niet op

Roze koeken, snoepveters, spekjes en yoghurtdrink. Actrice Shertise Solano gooit het bij elkaar in de blender, neemt een gulzige slok en kotst alles er meteen daarna weer uit.

In de jongerenperformance In mijn hoofd ben ik een dun meisjes van NTJong gaan vijf meisjes tot het uiterste voor het perfecte uiterlijk. Op bekende girl-powerhits leven ze zich fanatiek uit met jurken, pruiken, make-up en attributen om een reeks fantastische plaatjes van zichzelf te poneren.

De meisjes spelen vaak komisch met wat ze aan het begin als hun minpunten omschrijven. De 1,25 meter kleine Tessa Jonge Poerink houdt twee rijzige kunstbenen voor zich en de donkere Solano maakt met een schuursponsje en acid haar gezicht witter. Mooier worden ze er niet op. De bekende schoonheidsidealen voeren ze door tot zulke groteske extremen dat ze op griezels uit een behoorlijk absurdistische nachtmerrie gaan lijken. De vormgeving houdt de meisjes ondertussen gevangen in een soort prijzenbak van een casino, met stapels geldbriefjes, reusachtige caloriebommen en een enge lachende clown.

Het is een geperverteerde wereld waar je ver van wil blijven en zo leiden de plaatjes uiteindelijk slim tot een pleidooi voor het gewone, het lelijke en het imperfecte. Dat lichaam durven de spelers tussendoor ook bewonderingswaardig te tonen in compleet onflatteuze kostuums van beige steunverband.

Af en toe wordt de moraal wel erg expliciet. Tot drie maal toe klinkt Nothing Compares to You. Maar werken doet de power boost zeker. Zonder schuldgevoel vonden de spekjes en vettige hotdogs op het premièrefeest gretig aftrek.