Onbekende Händel is aanstekelijk heerlijk

Händel schreef een onoverzichtelijk groot aantal opera’s en oratoria. Een handjevol is bij het moderne publiek bekend; Imeneo valt daarbuiten. Al in Händels tijd bleek Imeneo een stiefkindje, dat na een mislukte voorstellingreeks in Londen door de componist in Dublin in bewerkte versie werd hernomen. Een reden voor de onbeminde status zou het sullige libretto kunnen zijn – iets met een op een laag pitje gestoofde vierhoeksverhouding. Ook ontbreken grotendeels de zielkervende passages van tragiek die Giulio Cesare en Ariodante geliefd maken. Natuurlijk heeft dirigerend violist Fabio Biondi toch een goede reden gehad om dit werk met zijn stijlbewuste Europa Galante op cd te zetten: de muziek is vaak van een aanstekelijke verrukkelijkheid, het groepsgevoel intiem en Händels vermogen om de zangstem te laten bloeien evident. In de goede cast eisen de frisse sopraan Monica Piccinini en mezzo Ann Hallenberg de meeste aandacht op.