Libris Literatuurprijs 2016: dit vindt NRC van de zes kanshebbers

Deze zes schrijvers zijn genomineerd voor de Libris Literatuur Prijs. Dit schreef NRC over de boeken.

Adriaan van Dis houdt de bronzen legpenning van Irma Boon voor zijn oog na het behalen van de Liberis Literatuur Prijs 2015 voor zijn boek 'Ik kom terug'. ANP KIPPA LEX VAN LIESHOUT
  • ●●●●

    Thomas Verbogt: : Als de winter voorbij is

    Verbogt

    De filosofie dat alles wat een mens meemaakt ook weer verwerkt en geduid moet worden, geeft de nieuwe roman van Thomas Verbogt een aangename energie. [...] Je ziet aan alles dat Verbogt het met zijn roman heeft gezocht waar hij het als schrijver moet zoeken. Dat wil nog niet zeggen dat zijn thematiek zich zo makkelijk laat samenvatten, schrijft Sebastiaan Kort.

    Nieuw Amsterdam, 224 blz.

  • ●●●●●

    P.F. Thomése: De onderwaterzwemmer

    Thomese

    In De onderwaterzwemmer is de afwezigheid van de vader de allesbepalende factor, tot en met het beeld uit de titel waarin de afwezige vader verandert in een tot op zekere hoogte troostrijke aanwezigheid – Thomése droeg het boek op aan zijn eigen vader, die stierf toen zijn zoon eenentwintig was. Zo biedt De onderwaterzwemmer een royale onderstroom aan thema’s en ideeën – P.F. Thomése is een te goede schrijver om een oninteressant boek te schrijven, vindt Arjen Fortuin.

    Atlas Contact, 256 blz.

  • ●●●●

    Inge Schilperoord: Muidhond

    Schilperoord

    Het is zo’n boek dat je verbouwereerd en verdrietig achterlaat. Het kost je na het omslaan van de laatste pagina ook de grootste moeite om er originele woorden of kwalificaties voor te bedenken, omdat het je nauwelijks ruimte biedt om er afstand van te nemen. Het is proza dat de lezer opeist. Het is geen pageturner, maar wel een boek waar je ogen als magneten aan vastgekleefd blijven zitten, oordeelt Sebastiaan Kort.

    Podium, 220 blz.

  • ●●●●

    Connie Palmen: Jij zegt het

    Palmen

    In haar nieuwe roman schrijft Connie Palmen niet over zichzelf. Maar het onderwerp is even gevoelig voor roddels, verzinsels en mythen. Namelijk: het dichtersechtpaar Ted Hughes en Sylvia Plath. [...] dat Connie Palmen zich ditmaal verre houdt van haar eigen leven, heeft als voordeel dat de ontvangst van Jij zegt het niet gedomineerd wordt door mensen die de vrienden en nabestaanden van Hughes en Plath vragen of ze het ‘eens’ zijn met de roman, zoals dat eerder gebeurde bij Ischa Meijer, Peter Schat en Hans van Mierlo. En gelukkig maar, vindt Arjen Fortuin, want Jij zegt het is Palmens beste roman.

    Prometheus, 240 blz.

  • ●●●●

    Joke van Leeuwen: De Onervarenen

    Leeuwen

    De verontrustende lading van De onervarenen gaat niet schuil in iets dat parallel loopt met iets actueels, maar in de onwil en onhandigheid van mensen die uit hun vertrouwde context zijn gehaald om zich aan te passen aan hun nieuwe omgeving, aan een nieuwe manier van leven. [...] Van Leeuwen is in de roman heerlijk op dreef, schrijft Sebastiaan Kort, [...] met zichtbaar genoegen blijft ze maar elementen aan deze catastrofe in het oerwoud toevoegen, opgediend in de lichtsardonische toon die ze haar verteller Odile heeft toebedeeld.

    Querido, 240 blz.

  • ●●●●●

    Alex Boogers: Alleen met de goden

    Boogers

    Het meest waardevolle aan Alleen met de goden van Alex Boogers is dat hij een verhaal vertelt dat in de Nederlandse literatuur zelden klinkt – dat van de kansloze jongere, de onmondige white trash, de verschoppeling. Alleen voor de goden is misschien geen voer voor fijnproevers, schrijft Thomas de Veen, maar de zeggingskracht is groot.

    Podium, 576 blz.