DeLUXE vooraf

De boodschap van haar modemerk? „Elke vrouw vertellen dat ze de vrouw kan zijn die ze wil zijn en dat ze daar recht op heeft.” Diane von Furstenberg, die onze uitnodiging aanvaardde om gastredacteur te zijn van deze NRC DeLUXE, is een vrouw met een missie.

Ze is ook een vrouw met een leven om van te duizelen. Haar biografie in enkele steekwoorden: geboren in Brussel oudejaarsavond 1946. Moeder overlevende van Auschwitz. Kostscholen Zwitserland en Engeland. Huwelijk Egon Prinz von und zu Fürstenberg. Jetset New York. Ontwerpster. Eigen modelijn. 1500 winkels in 55 landen. Op lijst van ‘100 Most Influential People’ van Time Magazine. Andy Warhol. Autobiografie The Woman I Wanted to Be. En natuurlijk de maker van de wrapdress, een jurk, zo schrijft onze moderedacteur, „die de suggestie wekte dat hij bijna in één beweging uit te trekken is”, en waaraan in 2014 in Los Angeles een aparte expositie werd gewijd. De wrapdress was toen veertig jaar oud en hing in de kast bij honderdduizenden vrouwen over de hele wereld.

De gastredacteur van dit nummer laat ons even proeven van haar wervelende leven. Ze neemt ons mee naar de legendarische discotheek Studio 54 in New York waar ze zich samen met andere rich and famous eind jaren zeventig onderdompelde in een losbandig nachtleven. We gaan langs bij de kunstenares Anh Duong die Von Furstenberg uithouwde als het boegbeeld van het 93 meter lange jacht van haar man, mediamagnaat Barry Diller. We maken een ommetje langs Andy Warhol en Chuck Close. En we portretteren op vraag van Von Furstenberg de Amerikaanse feministe van het eerste uur Gloria Steinem, intussen 81 jaar.

Eind dit jaar wordt Diane von Furstenberg zeventig. Dan kan ze achterom kijken. Op jetsetfeesten, losbandigheid, een huwelijk met een prins. En op de honderdduizenden vrouwen die ze kleedde. „Mijn jurken zijn tools”, zegt Von Furstenberg wat verder in dit blad. „Je staat op, je voelt je verschrikkelijk. Je gaat naar je kast en daar vind je een betrouwbare vriendin. Vrouwen gooien mijn jurken niet weg. Ze bewaren ze omdat ze zelfvertrouwen geven”.

Dat is pas echte luxe.

Peter Vandermeersch

hoofdredacteur