Trumps kans? Nihil, aldus media in 2015. Lees ze voor de grap terug

Niet alleen met hun commentaren, ook met eigen data-analyses zaten gevestigde media ernaast. Lees terug hoe Donald Trump, de Republikeinse winnaar van Super Tuesday, onderschat is.

Illustratie Emad Hajjaj

CNN, 9 juli 2015

Verslaggever Daniella Diaz:

Hier is een getal van 1 procent waar miljardair Donald Trump waarschijnlijk niets van wil weten: zijn kans om de Republikeinse nominatie voor het presidentschap te behalen. Meer kans heeft hij niet. Dit blijkt uit een analyse die is uitgevoerd door het interactieve platform Pivit, dat gegevens combineert uit peilingen, voorspellende analyses, gokcijfers en sociale sentimenten. CNN voorspelt in samenwerking met Pivit de resultaten van de presidentsverkiezingen in 2016.

Bloomberg, 13 augustus 2015

Columnist Jonathan Bernstein:

Ik heb bij herhaling gezegd dat Donald Trump niet de kandidaat van de partij zal worden. Hij leidt in de peilingen maar ik zie drie verschillende wegen naar het einde van zijn kandidatuur:

1. Trump ziet in dat hij niet gaat winnen en zoekt een excuus om ermee te stoppen. Dit sluit de mogelijkheid in dat hij helemaal geen president wil worden – dat hij dit doet als onderdeel van een slimme zakelijke strategie die mijn begrip ver te boven gaat.

2. Trump zakt weg en komt ten slotte uit op zo’n 10 procent van de stemmen of zelfs nog veel minder, omdat de mensen zich serieuzer op de verkiezingen gaan richten en op kandidaten overschakelen die door de Republikeinse leiders worden gesteund.

3. Trump weet een aandeel van zo’n 25 procent van de stemmen vast te houden en misschien zelfs hier en daar te winnen, maar krijgt uiteindelijk een pak slaag zodra het tussen hem en één enkele tegenstander gaat. Een beroemdheid kan een redelijke hoeveelheid steun behalen en ook vasthouden, maar die steun zal altijd ver achterblijven bij het totaal dat hij nodig heeft om een presidentsnominatie te behalen.

The New York Times, 4 december, 2015

Columnist David Brooks: Een tijdje geleden ging ik een kleed kopen. Er werden vier kleden op de grond uitgespreid en één ervan had een roze motief dat oogverblindend mooi was. Als u me op dat moment had gevraagd welk kleed ik wilde, zou ik dat roze hebben gezegd.

Die overtuiging duurde een minuut of vijf. Maar toen sloeg mijn stemming om en ging ik vragen stellen. Zou het kleed bij mijn meubels passen? Zou dit kleed met de gordijnen vloeken? Zou ik die vibrerende levendigheid niet zat worden?

Opeens werd mijn blik getrokken door een verfijnder en prozaïscher blauw kleed. De kleden waren niet veranderd, maar opeens wilde ik dat blauwe. Het roze kleed had voortreffelijk werk geleverd door zo in het oog te springen. Het blauwe leverde voortreffelijk werk omdat het een kleed was waaraan ik plezier kon beleven.

Voor veel Republikeinen is Donald Trump hun roze kleed. Hij doet het werk dat ze op dit moment gedaan willen hebben. Hij vertegenwoordigt hun afkeer van de politieke gevestigde orde. Hij geeft hun het prettige gevoel dat iemand in Washington de boel eens kan komen opschudden.

Maar besluitvorming is een heel proces, geen momentopname van begin december. Ze verloopt in fasen.

(...) Als de campagnes die laatste maand ingaan, neigen de kiezers meestal naar de kandidaat die het meest ordelijk lijkt. Naarmate het seizoen van de voorverkiezingen vordert, neemt bij de kiezers de bereidheid om risico’s te nemen af. Ze richten zich op de mogelijke nadelen van elke kandidaat en vragen zich af: zou deze misschien alles juist nog erger maken?

Als de stemming deze kant op schuift, denk ik dat Trump steun zal verliezen. Alle eigenschappen die aantrekkelijk lijken, zullen plotseling riskant gaan lijken. De hoop op verandering bij de kiezers zal plaatsmaken voor de angst voor chaos. (...)

Het stemhokje scherpt de geest. Het gaat daar niet meer om zelfexpressie en om even een goed gevoel te hebben. Het gaat om de vinger aan de atoomtrekker voor de komende vier jaar. In een tijd van grote ongerustheid betwijfel ik of de Republikeinse kiezers een gokje zullen willen nemen met de toekomst van hun partij – of de toekomst van hun land.

US News & World Report, 11 december 2015

Robert Schlesinger, chef opinie van de BBC, in een opiniestuk:

Er is een aantal goede redenen om aan te nemen dat Donald Trump niet de kandidaat van Republikeinse partij zal worden. Nog nooit heeft een grote Amerikaanse politieke partij iemand genomineerd met zo’n volkomen gebrek aan ervaring als Trump. En de ervaring laat zien hoezeer opinieonderzoek ernaast kan zitten. (...) Of het nu zal komen omdat eindelijk een tegenstander met behulp van advertenties consequent de aanval op Trump inzet, of omdat hij in zijn tocht naar de politieke marge zelf ten slotte genoeg aanhangers afschrikt – Trump zal ver voor de conventie hoe dan ook het veld ruimen.