De Leeuwinnen houden na zege zicht op de Spelen

Het Nederlandse vrouwenvoetbalelftal behoudt door een 4-3 overwinning op Zwitserland uitzicht op de Olympische Spelen in Rio.

Daniëlle van de Donk, Sari van Veenendaal en Dominique Janssen zijn huisgenoten in een villa in Noord-Londen. De Nederlandse voetbalsters van Arsenal doen daar meestal samen boodschappen, maar de laatste weken niet. Dan ging één van hen naar de supermarkt en bleven de andere twee thuis om te rusten. Reden? Het naderende olympisch kwalificatietoernooi. Rust was heilig, fit zijn een must.

Het resultaat was ernaar, want de 4-3 overwinning in de openingswedstrijd tegen Zwitserland was een meer dan welkome beloning. Het werd een avond waarop vele kinderenstemmen joelden van plezier, met plastic klappers en oranje mutsjes. Al werd het nog onnodig spannend. Na een 4-1 voorsprong kwamen de Zwitsers in de slotfase nog sterk terug, waarna een gelijkspel reëler leek dan een 5-3 overwinning.

Maar Nederland won en bondscoach Arjan van der Laan had zijn gewenste vuurdoop. De opvolger van Roger Reijners won al meerdere oefenduels met zijn ploeg, maar dit succes is veel meer waard.

Voor Nederland staat er misschien wel meer op het spel dan plaatsing voor de Spelen. Een stukje prestige, gepaard met erkenning. Want al haalden Nederland in 2015 de achtste finale van het WK, het was geen optreden waarmee de ploeg zich verzekerde van de erkenning bij het volk. Voetballend viel het soms tegen.

Vooral spits Vivianne Miedema had het moeilijk. Geveld door migraine en blessures beleefde de speelster van Bayern München niet het WK waarop ze had gehoopt. Geen doelpunten, maar flaters, waarna kritische opmerkingen ervoor zorgden dat de moeder van Miedema het voor haar kind opnam op sociale media. Haar liefde was onvoorwaardelijk, ook al was Miedema zelf degene die nog wel het meest baalde van haar optredens.

Des te mooier was het dat Miedema gisteren scoorde. Dribbelend langs schoppende Zwitsers – ze speelden bij vlagen hard en gemeen – vond de spits de ruimte voor een uitstekend schot waarmee ze Nederland op voorsprong bracht. Miedema zegt het ook in elk interview: ze voelt zich verantwoordelijk voor het imago van het Nederlandse vrouwenvoetbal.

Het gaat steeds beter. Van de elf speelsters die woensdag op het veld stonden spelen er negen bij sterke clubs in het buitenland. Na het WK maakten meerdere speelsters transfers naar clubs als Arsenal, FFC Frankfurt en Liverpool. Daar leeft het, zeggen ze. Trots vertelde Daniëlle van de Donk onlangs dat ze bij Arsenal beschikken over een eigen sauna, loungeruimte en restaurant, op het complex waar ook de mannen trainen. Dat vind je niet in Nederland. Daar baalt de KNVB ervan dat er nog altijd geen achtste club is gevonden voor de eredivisie vrouwen. Eerder was er de gedeelde competitie met België, maar de Belgische clubs bleken te zwak.

Vreugde-uitbarsting

Nu is er dan dat olympisch kwalificatietoernooi. Winnen is geen vereiste, gelet op de hoge positie van de tegenstanders op de wereldranglijst, maar de bondscoach acht de Spelen haalbaar. Zeker als zijn ploeg speelt zoals in de tweede helft. Drie doelpunten in acht minuten en plots was het 4-1. Na de 2-1 van Miedema kopte Mandy van de Berg overtuigend binnen, waarna ze zo hard wegrende dat het leek alsof ze direct al een ereronde ging maken, zoveel vreugde kwam er los. Daarna maakte invalster Shanice van de Sande met een van haar eerste balcontacten een einde aan alle twijfel: 4-1.

De venijnige Zwitsers kwamen nog terug tot 4-3, maar dat maakte de vreugde na de zege er niet minder om. In de skybox deden volwassen vrouwen nog maar eens de wave. De witte wijn klotste in hun glazen.