Commentaren over Trump

The New York Times, 2 maart 2016

Het hoofdredactioneel commentaar: Het krachtsvertoon van Donald Trump en Hillary Clinton in de voorverkiezingen van Super Tuesday brengt de race om het presidentschap in 2016 op een keerpunt. Er stonden niet genoeg gedelegeerden op het spel om een kandidaat met wiskundige zekerheid de nominatie te bezorgen, maar de kiezers krijgen toch al een beeld van de keuze waar ze bij de algemene verkiezingen voor zullen staan.

De Republikeinen lijken in verwarring, niet in staat of bereid om in te zien dat een schimmige, bombastische leugenaar het imago van hun partij als symbool van onverdraagzaamheid en verdeeldheid verder verhardt.

Afgelopen zomer, toen Trump opkwam in de peilingen, was de partijleiding wars van het idee dat ze iets zou moeten doen om de nominatie van iemand als hij tegen te houden. Ze hield zich afzijdig en zei dat de kiezers maar moesten beslissen. Nu beslissen de kiezers inderdaad. Ze neigen in ongelooflijke aantallen naar een man wiens gooi naar het presidentschap draait om de aanval op godsdienstige en etnische minderheden en mensen met een handicap, die flirt met witte racisten en de Ku Klux Klan, die mensen die met hem van mening verschillen bespot en belastert.

Intussen hebben zijn tegenstanders vliegensvlug zijn woedende boodschap overgenomen. Geen wonder dat de Republikeinse leiding niet lijkt te weten wat ze moet zeggen.

(...) De Republikeinse Partij staat op het punt de partij van Trump te worden. De mensen die Trump zouden kunnen uitdagen – Ted Cruz en Marco Rubio – staan in veel zaken niet alleen rechts van Trump, maar omarmen hetzelfde spelletje van uitsluiting, onverdraagzaamheid en karaktermoord. (...)

In het begin waren er wel mogelijkheden om dit in de kiem te smoren. Maar de Republikeinse partij nam niet de moeite serieus onderzoek te doen naar de reeks onwaarheden en faillissementen uit het verleden van deze man. Als ploeterende gezinnen bang zijn dat de Amerikaanse droom van hun kinderen zal vervliegen achter een berg studieschulden, zou maanden geleden zelfs een terloopse verwijzing naar de zwendel die de Trump-universiteit is, zeker weerklank hebben gevonden. Nu zou het wel eens te laat kunnen zijn om de koers die Trump heeft uitgezet nog te veranderen, al zou de Republikeinse leiding haar plicht verzaken als ze dit niet zou proberen.

(...) Trumps smerige uitspraken en oppervlakkige denkbeelden kunnen en moeten aan de kaak worden gesteld met behulp van een gedetailleerde, nuchtere analyse en een intelligente discussie, een aanpak die zijn tegenstanders groter en tegelijk hem kleiner zou maken. De Republikeinen oogsten op het ogenblik de storm die ze gezaaid hebben, en de Democraten zouden de kans moeten aangrijpen om de Amerikanen een alternatief te tonen voor Trumps politiek van razernij, en een beeld van zichzelf om trots op te zijn en niet voor terug te schrikken.

Slate, 2 maart 2016

Jamelle Bouie, politiek commentator:

(...) We mogen de kracht van Trump in de voorverkiezingen niet verwarren met een landelijke voorsprong. Trumps gematigde, verzoenende persconferentie na zijn overwinning klinkt dan wel als een doeltreffende boodschap voor de algemene verkiezingen, maar ze komt ook in de gunstige context van een overwinning, in een strijd waarin hij nog geen klappen heeft hoeven incasseren.

Trump is nog steeds de man die heeft opgeroepen tot de deportatie van 11 miljoen mensen, nog steeds de man die moslims uit de Verenigde Staten wil verdrijven, nog steeds de man die weigerde afstand te nemen van de Ku Klux Klan, nog steeds de man die werd aangeklaagd wegens discriminatie van zwarten en die opriep tot de executie van de inmiddels vrijgesproken Vijf van Central Park.

Simpel gesteld is hij een giftige figuur van wie grote aantallen Amerikaanse kiezers niets moeten hebben. En ook al kan hij een beroep doen op de ontevreden blanke kiezer – Democratische arbeiders en vervreemde Republikeinen – er is geen garantie dat hij dan geen terugslag ondervindt bij de zwarten, Latino’s, Aziatische Amerikanen en een hele reeks andere groeperingen die zich beledigd en verketterd voelen door Trumps seksisme, racisme en platvloersheid. (...)

Iedereen die de nominatie van een grote partij behaalt, kan het presidentschap behalen. Dat wil niet zeggen dat het ook waarschijnlijk is. Trump heeft nog een lange weg te gaan naar succes bij het hele Amerikaanse volk.