Super Tuesday biedt uitzicht op finale Trump tegen Clinton

De resultaten van Super Tuesday maken een finale in november tussen Hillary Clinton en Donald Trump aannemelijk. Hoewel geen van beiden al zeker is van de nominatie voor het Amerikaanse presidentschap, vergrootten ze bij de voorverkiezingen in elf staten gisteren hun voorsprong flink.

De Democraat Clinton won in de zuidelijke staten, met steun van zwarte kiezers, en voorkwam dat haar rivaal Bernie Sanders in het liberale noordoosten oprukte. Clinton blikte al nadrukkelijk over de primaries heen naar een eindstrijd met het „andere kamp”, waar, zei ze, „de retoriek nog nooit zo diep is gezakt”.

Aan Republikeinse zijde moest Trump weliswaar Texas, Oklahoma en Alaska aan Ted Cruz laten, maar zijn winst in zeven andere, zeer diverse staten laat zien hoe breed zijn aantrekkingskracht is. Arm en rijk, oud en jonger, de Bible Belt en een kosmopolitischer Amerika. Het toont hoe zijn aanhang zich in de steek gelaten voelt door de traditionele politiek en het verlamde Washington. Het bewijst ook, zei Trump, dat hij als enige „eenheid” in zijn partij kan brengen. En dat hij de aangewezen figuur is om „achter één persoon aan te gaan: Hillary Clinton”.

Daar zou het op neer kunnen komen. Het anti-Trumpkamp blijft verdeeld – Marco Rubio is ook nog in de race, zij het ternauwernood – en de peilingen in de vijf staten die op 15 maart stemmen, en waar het winner-take-all-principe geldt, staan gunstig voor de populistische vastgoedmagnaat.

Republikeinse partijbestuurders hebben te lang in de ontkenningsfase verkeerd. De ‘partij van Lincoln’ liet zich immers leiden door hoogstaande principes, zeiden ze, niet door angst voor migranten en moslims, en het beledigen van iedereen met een andere mening. Maar de partij splijt: prominenten lopen over, geldschieters durven Trump niet openlijk af te vallen.

Zijn rivalen hebben talloze kansen laten liggen om Trump aan te pakken op zijn zakelijke echecs en schimmige financiën. Hun late tegenaanval, waarbij Cruz en Rubio zich verlaagden tot Trumps stijl, bleek gisteren ineffectief. Een veroordeling van Trump door Paul Ryan, de Republikeinse voorzitter van het Huis van Afgevaardigden, en nieuwe campagnespots die Trump als charlatan afschilderen, komen vermoedelijk ook te laat. Al blijft het denkbaar dat er skeletten uit zijn kast tuimelen. Zo niet, dan lijkt Trumps nominatie deze zomer waarschijnlijk.

Het idee van een ongeleid projectiel als Trump in het Witte Huis is prematuur. Maar een ‘vijandige overname’ van de Republikeinse Partij door Trump is al erg genoeg.