Soms moe van zichzelf, maar dit Feyenoord kan niet zonder Kuijt

Feyenoord won weer eens. De aanvoerder hoopt dat hij nog een jaar door kan.

Illustratie Ruben L. Oppenheimer Illustratie Ruben L. Oppenheimer

Hij klapt tijdens de warming-up richting Feyenoord-fans, hij klapt als zijn ploeg naar de kleedkamer loopt voor de laatste bespreking, hij klapt kort voor de aftrap, hij klapt na verkeerde passes of mislukte acties van teamgenoten, hij klapt na een tegengoal, hij klapt als de tegenstander een kans mist, hij klapt als ploeggenoot Marko Vejinovic wordt gewisseld.

Dan, na de benauwde 2-1 zege van Feyenoord bij FC Utrecht, hangt Dirk Kuijt vermoeid voorover en lijkt hij uitgeklapt. Maar even later begint de Feyenoord-spits een applausronde door Galgenwaard, het stadion waar zijn profcarrière in 1998 begon. Handen boven zijn hoofd, en klappen: voor de meegereisde uitfans, voor de supporters van zijn oude club, voor bekenden op de tribune.

In zekere zin voetbalt Kuijt ook met zijn handen, hij probeert teamgenoten op te peppen met het geklap, een handshake, een duim, een arm om de schouder. Hoe erbarmelijk het voetbal de afgelopen weken ook was, zijn handwerk bleef. Kuijt (35) voelt die verantwoordelijkheid, als meest ervaren speler van de selectie.

Feyenoord leunt in deze sportieve recessie op Kuijt. Mentor, aanvoerder, aanjager, clubtopscorer met vijftien doelpunten. Zijn beslissende goal tegen Utrecht kort voor rust, in zijn 750ste duel in clubverband. Hoe vaak coach Giovanni van Bronckhorst ook van spelers wisselt: Kuijt is zeker van zijn plek. Samen met doelman Kenneth Vermeer speelde hij alles deze competitie – 2.250 minuten.

Een kus van Gerard Meijer

Een voorzichtige opleving in Utrecht: de eerste competitiezege sinds 6 december. Feyenoord zucht van opluchting. Als Kuijt richting kleedkamer loopt krijgt hij een knuffel en een kus op de rechterwang van clubicoon en oud-verzorger Gerard Meijer. Ze durven bij Feyenoord weer naar de ranglijst te kijken: terug op de derde plaats – een klein wonder na de vernietigende serie met negen duels waarin slechts twee punten werden behaald. En ze tanken vertrouwen voor donderdagavond, de halve finale van het bekertoernooi tegen AZ.

Maar goed, de treurgang smaakt nog na. „Ik ben 35, hard op weg naar 36, maar ik heb deze situatie nog nooit meegemaakt in mijn carrière”, zeg Kuijt. „Het was een heel pijnlijke periode, je bent bijna dag en nacht bezig om dat te veranderen.”

Misschien wil Kuijt soms te veel doen. Als aanvaller duikt hij kort voor tijd op als rechterverdediger, bemoeit zich met de defensie, zet teamgenoten op één lijn bij een vrije trap. Als doelman Vermeer wil uittrappen, steekt alleen Kuijt zijn hand hoog in de lucht om de bal te vragen.

Altijd wordt er naar hem gekeken. Het was een worsteling de afgelopen weken, steeds maar weer eerste aanspreekpunt voor de camera. „Als aanvoerder word ik soms moe van mezelf. Ik kan me voorstellen dat anderen er ook moe van worden dat ik steeds hetzelfde roep na een wedstrijd”, zei hij twee weken terug bij Fox Sports na het debacle bij PEC Zwolle.

Persoonlijke deceptie

Kampioen worden met Feyenoord, dat stond nog hoog op zijn bucket list. Onmogelijke missie dit seizoen, met 22 punten achterstand op koploper PSV. Zo gerekend is zijn terugkeer afgelopen zomer uitgelopen op een persoonlijke deceptie.

Hij zat goed in Istanbul bij Fenerbahçe, hij kon bijtekenen. Maar het verlangen naar Feyenoord was te groot. Terug naar Nederland, met zijn vrouw en vier kinderen. Miljoenenvilla laten bouwen in Noordwijk. „Ik heb het gevoel dat ik nog in de kracht van mijn leven ben. Er zit nog geen sleet op Dirk Kuijt, dat wil ik bewijzen aan het Legioen”, zei hij vorig jaar in de documentaire Dirk Kuijt, Terug op Zuid.

Aan hem ligt het niet, zijn cijfers zijn prima. Waar het probleem zit? Ploeggenoten die verzaken onder druk, een onervaren coach die zoekende is, een technisch directeur die niet goed heeft ingekocht. „Hij zei tegen de Feyenoord-directie: ik ga naar Feyenoord om die titel te halen”, vertelde Rob Jansen, de zaakwaarnemer van Kuijt, in de docu. „Als er iets irriteert in dat proces, gaat hij ingrijpen, dat weet ik zeker.” Maar Kuijt heeft, zo ver bekend, nog niet ingegrepen. Sterker, naar buiten toe verdedigt hij iedereen: coach, teamgenoten en directie.

Kuijt besluit aan het eind van het seizoen of hij doorgaat. „Zolang Feyenoord mij van waarde acht, acht ik de kans groot dat ik er volgend seizoen ook ben”, zei hij zondag. Zo beluisterd is hij er volgend seizoen bij. Dit Feyenoord kan niet zonder Kuijt. En hij niet zonder Feyenoord.

    • Steven Verseput