Na een paar duizend jaar lopen we een dag voor op het zonnestelsel

Screenshot Vox

Superirritant. Het zonnestelsel trekt zich niets aan van onze kalender, dus moeten wij ons maar aanpassen. Dat doen we al duizenden jaren met een schrikkeldag.

Het rondje van de aarde rond de zon duurt niet precies 365 dagen, maar 365,24219 dagen. Dat is 5,8 uur langer. Het gevolg is dat we elke vier jaar de vier verloren kwart dagen compenseren met een schrikkeldag.

De snelle rekenaars zien meteen dat die dag een overcompensatie is, want 4 x 0,24219 maakt geen 1, maar 0,96876. Langzaam bouwen we een overschot op van 0,03124 dag per vier jaar. Na honderd jaar is dat overschot toch al weer bijna een dag. Wat te doen? Die voorsprong halen we aan het eind van elke eeuw weer in; de jaren 1700, 1800 en 1900 kregen geen schrikkeldag.

Maar ja, 100 (jaar) x 0,00781 (dag) maakt weer geen 1, maar 0,781. Door aan het begin van elke eeuw dus een dag achteruit te zetten loopt de menselijke kalender weer achter op het ritme van de sterren en planeten, zeker 0,219 dag per eeuw.

Daarom slaan we het overslaan van de schrikkeldag elke vierhonderd jaar over en daarom was 2000 wél een schrikkeljaar. En ja, dan lopen we dus weer 0,124 dag voor per vierhonderd jaar. Na een paar duizend jaar is dat toch weer een dag voorsprong… Dat zien we dan wel weer.

De draad kwijt? De Amerikaanse nieuwssite Vox maakte een strak animatiefilmpje over ‘leap year’:

Lees ook: de column van vier jaar geleden van Paulien Cornelisse over het woord Schrikkel