Op de vleugels van Dex NPO 2, 20.55 -22.00u.

„Dex is m’n zonnetje”, zegt moeder Mona. Ze zit op de bank in het huisje in haar Amsterdamse volkstuin. Dit is haar thuishaven, hier voelt ze zich veilig. Als kind van socialistische ouders, altijd de hort op om te demonstreren tegen het onrecht van de kapitalistische wereld, was de volkstuin een plek waar nog sprake was van enig gezinsleven. Ze durft nog altijd niet alleen te zijn. „Als ik Dex na mijn scheiding niet had gehad, dan...” Mona slikt een brok in haar keel weg. „Dan denk ik dat ik er niet meer was geweest”, vervolgt ze, nauwelijks hoorbaar. „Hij heb me gered.” Op de vleugels van Dex gaat net zoveel over Mona als over zoon Dex, die we gedurende de documentaire zien groeien. Letterlijk: van 1,65 meter naar 1,79. Maar ook figuurlijk, van een moederskindje naar knuffelend met een vijf jaar ouder vriendje. Dex is een omgekeerde Billy Elliot: hij is een talentvol ballerino en wordt daarin hartstochtelijk aangemoedigd door Mona. Maar hij is ook een puber, voor wie school (de Nationale Balletacademie) soms stom is. Zo gaat de documentaire uiteindelijk over opvoeden en verantwoordelijkheid.

    • Jasper Veenstra