Dafne bedolven onder haar bewonderaars

Dafne Schippers brengt met haar fenomenale sprints veel mensen in vervoering. Bij de NK indoor in Apeldoorn kreeg ze een hommage.

Opeens was het stil. Van het moment waarop Dafne Schippers zaterdag in Omnisport naar haar startpositie liep en zich voorbereidde op de finale 60 meter van de NK indoor maakte het atletiekpubliek in Apeldoorn spontaan een eensgezind sacraal eerbetoon.

‘Nou zó stil hoeft nu ook weer niet’, riep iemand baldadig op de tribune. Maar de toeschouwers lieten zich niet van hun stuk brengen, ook na die verbale interruptie bleef het doodstil. Tot er muziek uit de speakers knalde om de finalisten voor te stellen.

Het publiek ging over tot de orde van de dag. Applaudisseren voor Jamile Samuel, Naomi Sedney, Marit Dopheide, Eva Hovenkamp, Sacha van Agt, Tasa Jiya en Esther Akihary, natuurlijk, maar het hardst voor Dafne Schippers. Sinds haar wereldtitel op de 200 meter, vorig jaar in Beijing, is haar populariteit grenzeloos.

Tweede seizoenstijd

Het volk werd niet teleurgesteld. Schippers katapulteerde zich naar een winnende 7,03 seconden, haar tweede tijd van dit seizoen. Of de sprintster het prettig vindt of niet, zij is over drie weken de torenhoge favoriet op de 60 meter bij de WK indoor in Portland. De wereldranglijst met beste tijden van 2016 laat daarover geen misverstand: 1. Dafne Schippers 7,00 seconden; 2. Dafne Schippers 7,03; 3. Dafne Schippers 7,04.

Velen willen Schippers zien. Onder anderen Theo Reitsma, de voormalige atletiekcommentator van Studio Sport en tussen 1983 en 1994 volger van sprintster Nelli Cooman. Hij was er beroepshalve getuige van dat zij in 1986 het wereldrecord over 60 meter terugbracht tot zeven seconden. Die inmiddels 73-jarige Reitsma wilde het fenomeen Schippers wel eens met eigen ogen zien lopen. Hij werd niet teleurgesteld, integendeel.

Waar Reitsma op gepaste afstand van Schippers bleef, was een tweehonderdtal kinderen minder terughoudend. Zij hadden meegedaan aan een onlineprijsvraag en waren door sponsor AA Drink uitgenodigd om plaats te nemen in een tribuneblok dat tot Dafnes Speedcorner was omgedoopt. Een van de toezeggingen was een foto met Schippers. Een groepsfoto welteverstaan, maar dat was – helaas voor de kinderen en de sprintster – slecht gecommuniceerd.

Te opdringerig

Die groepsfoto was nog niet gemaakt of Schippers werd bedolven onder kinderen die een handtekening wilden. Ook voor hun broertje en zusje en, alstublieft, ook op de door een sponsor verstrekt T-shirt. Onbegonnen werk, schatte de atlete al snel in; de groep kinderen bleef groeien. Een sprong over de omheining, nog een paar krabbels, interviewtje met de lokale zender RTV Utrecht en weg was de Sportvrouw van 2015, een aantal kinderen in tranen achterlatend.

Rust in de publieke ruimte? Vergeet het maar. Zelfs toen Schippers zich daarna bij haar familie in het restaurant meldde, werd ze omringd door stille bewonderaars en vrijpostige handtekeningenjagers. Tot de familie besloot „dat ze weg moest”, simpelweg omdat mensen te opdringerig werden. En foetsie was ze, de vrouw die een prijs betaalt voor haar faam.

Een concurrente probeerde Schippers reglementair van haar titel te beroven. Een trainer had protest ingediend tegen het aan Schippers verschafte recht de series over te slaan. Zij had verzocht geen drie maar twee keer te mogen lopen, een voorkeursbehandeling waarvan nummer twee, Jamile Samuel, ook gebruik had willen maken – „maar ik kende die optie niet”. De jury d’appel stelde de coach in het gelijk, maar de Atletiekunie, die over de strafmaat gaat, wenste Schippers haar titel niet af te nemen.