Column

Cohen achter Merkel

De Telegraaf zette gisteren een verrassend interview met Job Cohen op zijn site. Na het interview zei Cohen tegen verslaggever Jorn Jonker: „Uw lezers zullen wel boos op me zijn als ze dit lezen.”

Dat zullen ze zeker, dacht ik, maar tegelijk vroeg ik me af of we hier al de vruchten plukten van het beleid van de nieuwe hoofdredacteur, Paul Jansen. Job Cohen die de kans krijgt het vluchtelingenbeleid van Angela Merkel te steunen – Sjuul Paradijs, de vorige hoofdredacteur, zou het een verwording van de goede Telegraaf-zeden hebben gevonden.

Wat heeft Cohen te melden?

In de eerste plaats: dat Europa méér moet doen. „We zijn een verschrikkelijk rijk continent en daarom vind ik het ontzettend belangrijk als Rutte met anderen in Europa erin zou slagen iedereen te laten denken: we moeten dat samen doen.” Het ‘Wir schaffen das’ van Merkel, vraagt de verslaggever. „Daar ben ik ook knap van onder de indruk”, zegt Cohen. „Er zijn twee dingen: ik vind het fantastisch dat Merkel dat heeft gezegd en tegelijkertijd zie je ook hoe ontzettend moeilijk dat is qua politiek. We zouden het haar met elkaar in Europa wat makkelijker kunnen maken door allemaal de schouders eronder te zetten.”

Cohen vindt dat Rutte daarin een wat meer verbindende rol zou kunnen spelen, zoals burgemeester Van der Laan, die in zijn nieuwjaarsspeech zei: „We weten niet precies hoe, maar WE weten dat we iets moeten doen.”

De sfeer van het vluchtelingendebat staat Cohen niet aan. „Je kunt beter theedrinken dan azijnpissen. En ik vind dat er momenteel wel verdomd veel azijn wordt gepist.”

Cohen steunt Merkel in een periode dat ze het moeilijker heeft dan ooit tevoren. Ook in Duitsland zelf. Een redacteur van Zeit online constateerde afgelopen weekend dat „een minderheid van de bevolking ernstig bereid is haat en geweld tegen vluchtelingen op zijn minst te tolereren.” Elke dag komen er bij zijn redactie, zoals bij veel redacties, tweets en commentaren vol cynisme en haat binnen. „Geruchten worden op internet verspreid en vergiftigen het politieke en maatschappelijke klimaat – hoe schriller, hoe groter hun reikwijdte.”

Als je die agressieve commentaren mag geloven, is de hele vluchtelingencrisis door Merkel veroorzaakt. Wanneer zij maar haar mond had gehouden, waren al die vluchtelingen niet naar Europa gekomen. Het lijkt mij een illusie. Als Europa meer solidariteit met de vluchtelingen had getoond, zou er nu minder chaos en paniek zijn. Dat is wat Cohen bedoelt en wat overeenstemt met de analyse van de Zweedse minister voor Migratie, Morgen Johansson, op 23 januari in de Volkskrant, die hem vroeg of de vluchtelingencrisis te groot is voor de EU.

„Dat zou ze niet mogen zijn”, zei Johansson. „Zweden nam vorig jaar 160.000 vluchtelingen op, dat is 1,6 procent van onze bevolking. Als heel de EU dat doet, komen we op 7,5 miljoen vluchtelingen. Dat hoeft niet, maar 1 of 2 miljoen per jaar is beheersbaar. De vraag is of de lidstaten die taak willen delen. Dat proces verloopt erg langzaam maar er is geen andere weg. We moeten niet defaitistisch worden.” Hij verwees naar „de les die we in de Tweede Wereldoorlog hebben geleerd”: „Maak geen zondebokken.”

Sindsdien zijn er vijf weken verstreken – en is het azijnpissen alleen maar toegenomen, ook in Zweden trouwens.