Verzetsheld blijkt lafaard

‘De soldaat van Oranje van de kleine zaal’ had het moeten worden. Marjolijn van Heemstra had graag een spectaculair eerbetoon willen maken aan haar oudoom ‘Kapitein Van Heemstra’. Op Sinterklaasavond 1946 pakte de verzetsheld een zelfgemaakte bom in als surprise en bracht die naar het huis van „een foute, foute NSB’er”. Op het toneel zien we alvast de nodige attributen, waaronder een oude motor én een draaiend platform. De heldenmusical blijft alleen uit. Bij nader onderzoek bleek Van Heemstra’s verzetsheld een stuk laffer en de drie slachtoffers een stuk onschuldiger.

Opnieuw bewijst de theatermaakster haar goede neus voor sterke verhalen. Maar haar documentaire vertelvorm begint ook een trucje te lijken, met een wenteling halverwege en een uitgesproken tegenstem. Deze keer is dat Herman Gilis, die ze vraagt in de huid van haar oom te kruipen. In plaats van een rond en begrijpelijk personage te spelen, rommelt hij ondeugend met de decorstukken. Tot grote irritatie van Van Heemstra, die ook recente aanslagen als die in Parijs wil vatten.

In hun conflict komen interessante dwarsverbanden met filosofie, geschiedenis, actualiteit en hun persoonlijke leven voorbij, vaak met een fijn gevoel voor humor. Al worden ze deze keer wel met opvallend veel herhaling en nadruk uitgespeeld. Jammer, daar hadden we net die Soldaat van Oranje al voor.

    • Joke Beeckmans