Zachtaardige pop die trilt en vibreert en verplettert

De Amsterdamse band Bird On The Wire, bestaand uit drie vrouwen en een man, bracht onlangs de tweede cd Elephanta uit, met daarop een zachtaardig maar niet minder verpletterend geluid. De band bedient zich van dezelfde sluimerende stijl als het Amerikaanse Warpaint, waarbij nauwelijks strakke lijnen worden gespeeld: alles lijkt te trillen en vibreren.

Die muzikale zindering ontstaat door de geluidseffecten op gitaar en keyboard, wat leidt tot de sprookjesachtige gitaarnoten van bijvoorbeeld Goldie, en ijlende keyboardklanken in BB. De zang is langgerekt, maar warmbloedig. Slechts de basgitaar levert een strak ploppend geluid.

Vooral de eerste helft van dit album is prachtig, daarna zijn sommige melodieën wat minder vernuftig, maar de muziek – zoals de aanzwellende marimba in ‘Silent Street’ – blijft subtiel.

Live is Bird On The Wire bedwelmend, met een (vrouwelijke) drummer die in bijna elk nummer een ander drumgeluid voorbrengt, door de trommels te bedekken met stof of metaal.

    • Hester Carvalho