PSV houdt stand tegen Atlético

Een duel met kansen, maar zonder doelpunten. PSV bleef op de been tegen de nummer twee van Spanje, ondanks een rode kaart.

Marco van Ginkel (C) in duel met verdediger Juanfran van Atlético Madrid. Foto EMMANUEL DUNAND/AFP

Op de avond dat de lichtstad glom van erkenning en blijdschap, hield PSV tegen Atlético Madrid onbevreesd het hoofd overeind. Deelnemen aan de Champions League was al mooi. Serieus meedoen nog veel mooier, nu de club na de 0-0 van woensdagavond nog altijd uitzicht heeft op de kwartfinales van de Champions League.

In vele opzichten was de wedstrijd aantrekkelijk. Niet op zijn minst door alle voorpret, dankzij alle wetenswaardigheden die werden opgediept. Dat de volledig in het zwart gehulde Atlético-trainer Diego Simeone bekend staat als El Cholo, een flatteuze benaming voor een schurk, en dat zijn ploeg daarvan een afspiegeling was. Struikrovers werden ze genoemd. Loerend op een kans en ongenadig als dat beslissende moment zich zou aandienen. Waarbij zelfs zijn culinaire voorkeur aan bod kwam. Oud-ploeggenoot Kiki Musampa zei in Metro dat er geen grotere barbecueliefhebber bestond dan Simeone en dat hij het liefst zo groot mogelijke Argentijnse steaks grilt die hij geregeld opeet in gezelschap van Diego Maradona. Wie nog niet onder de indruk was van Simeone en zijn manschappen, moest dat nu wel zijn.

Het had ook wel wat aandoenlijks dat enkele supporters van PSV dinsdag in het holst van de nacht naar het hotel van Atlético togen om daar met vuurwerkbommen de opponent uit hun slaap te halen. Grenzeloze strijdlust met de effectiviteit van een speldenprikje. Want toen Atlético een dag later enkele keren bliksemsnel uitbrak, duidde dat niet op slaapgebrek. Al na vier minuten haalde Jeffrey Bruma de bal van de doellijn. Niet veel later maakte doelman Jeroen Zoet een prachtige redding.

Het was in 2007 voor het laatst dat een Nederlandse club zich ook na de winterstop nog op het wereldtoneel mocht begeven. Een fraai podium, met een bereik in 92 landen waar de wedstrijd tegen Atlético live werd uitgezonden. En dat terwijl PSV nog altijd op zoek is naar een hoofdsponsor. Ideale profilering, zeiden sportmarketeers. Nog los van de opbrengst van een mogelijke plek in de kwartfinale: 6 miljoen euro. Bovenop de 22,5 miljoen euro die PSV al verdiende via de groepsfase, met overwinningen op CSKA Moskou, Manchester United en VfL Wolfsburg.

Dat PSV zich staande hield, was voor een groot deel de verdienste van de teruggekeerde Guardado, die weken uit de roulatie was door een hamstringblessure. Gelet op de vaardigheid waarmee hij het spel verdeelde is het logisch dat zelfs de vaagste berichten over zijn herstel (Guardado liep vandaag rondjes) een heilzame werking hadden in Eindhoven. Zonder hem is PSV al sterk, maar met Guardado is er de rust die er nodig is tegen een topclub als Atlético. Zij die voor hem staan voelen zich gedekt, degenen achter hem beschermd.

Credits ook voor technisch manager Marcel Brands, die de dure Mexicaan kon strikken om in de Nederlandse competitie te komen voetballen. Brands beleeft momenteel zijn hoogtijdagen, met een veelvoud aan renderende aanwinsten. Middenvelder Davy Pröpper die zich naar het doel combineert, Marco van Ginkel met rust en overzicht op het middenveld, Gaston Pereiro met zijn creativiteit en Héctor Moreno die de poort naar het eigen doel bewaakt. Stuur Brands voor zilver naar de markt en hij komt terug met goud. Eén smetje: Adam Maher zat weer op de tribune, de veelverdiener met een jaarsalaris van bijna een miljoen.

Toch was de kans groot dat de Madrilenen hun jarenlange ervaring op topniveau zouden uitbuiten en over PSV zouden walsen. Bij PSV mag Jetro Willems dan een goudhaantje zijn, maar Champions League speelde hij tot woensdagavond nog nooit, mede door blessures. Zijn vuurdoop? Een dikke voldoende. Zoals Willems zijn tegenstander klem zette met zijn kont: intrigerend. En handig.

Toch moest trainer Cocu na een uur zijn defensie versterken, door een aanvaller te wisselen voor een verdediger. Maar uitgerekend daarna ging aanvaller Pereiro eraf met rood, toen hij onnodig hard tegen Diego Godin opliep. En die deed precies wat zijn trainer in 1998 deed bij Arthur Numan in de kwartfinale van het WK: ernstige pijn veinzen. Numan kreeg zijn tweede gele kaart, Pereiro ook.

Gelukkig voor PSV had zijn rode kaart geen gevolgen. De ploeg bleef overeind na een heel lang laatste kwartier. Heerlijk die spanning, ook dat hoort bij Champions League.