Met z’n drieën ‘kwastelen’

Boefjes waren ze. De schilderende broers Donker die in de jaren negentig furore maakten met de After Nature-beweging en het figuratieve schilderen weer op de agenda zetten. Al denk je als je Gijs, Justus en Aad ziet op de filmpjes die Wim van der Aar verzamelde voor zijn portret van de in 1998 overleden Aad, dat het ze minder om de theorie van het portretschilderen ging, dan om het lekker met z’n drieën „kwastelen”. Ontbloot bovenlijf, sjekkie erbij, drie jongens op zoek naar de ideale streek.

De chemie tussen de drie is bijzonder genoeg voor een zelfstandige beschouwing, maar Van der Aar koos voor het tragische verhaal van Aad, die na een gebroken hart, een psychose en een drugsverslaving een einde aan zijn leven maakte. Er zitten interviews in de film, maar het journalistiek of feitelijk onderbouwen van zijn portret had niet Van der Aars hoogste prioriteit. In plaats daarvan mogen betrokkenen hun, soms in een drugsroes verdwenen, verhaal doen.