Westernmuziek Morricone voert direct naar de woestijn

Schril en melancholiek kermt de harmonica in Once Upon a Time in the West. Een piccolofluit als het gehuil van een hyena die de premiejagende vrijbuiters begeleidt in The Good, The Bad & The Ugly (1966). Publiek wacht op de overbekende westernmuziek die de Italiaanse filmcomponist Ennio Morricone schreef voor de films van Sergio Leone. De muziek voert direct mee naar de woestijn.

Maar het is te makkelijk Morricones oeuvre enkel te benaderen vanuit mythisch filmsentiment. De 87-jarige Morricone, terug in de Ziggo Dome met een Tsjechisch symfonisch orkest en Hongaars megakoor voor zijn 60 Years of Music Tour, doseert dus. De maestro, het massieve orkestblok van zo’n honderdvijftig man aanvoerend vanuit een hoge zetel, gaat van populair naar obscuurder, waarmee het concert zich toch weer onderscheidt van eerdere oeuvreshows.

In delen komt het: van de mooi trekkende romantiek in Chi mai (uit Maddalena), de elegante muziek uit het veel onbekendere The Red Tent uit 1969, en de climax van alle Morricone-shows: het wereldberoemde L’Estasi dell’oro (1966) dat, immer extatisch, via woordenloze sopraanzang richting de dramatische shoot-out van de drie filmhelden leidt.

Hoe geweldig vooral de muziek te horen die Morricone componeerde voor Tarantino’s nieuwste, The Hateful Eight. Hij kan er volgende week voor op een Oscar wachten – dit is sterk werk. Fraai gelaagd en dreigend richting het noodlot.