Brief

Waar respect verdwijnt

In de krant van 11 februari toont Zihni Özdil zich een geïntegreerde erfgenaam van de vrijdenkers van ‘De Dageraad’ uit de 19e eeuw. Heeft hij zich als rechtgeaarde afvallige moslim een kater gedronken, komen de klokken van de Rotterdamse Laurenskerk hem wekken.

Treurig. Bedenkelijk wordt het als Özdil mededeelt geen respect meer te zullen opbrengen voor religieuze gevoelens of uitingen en voor de mensen die daar op enigerlei wijze blijk van geven. Een beschaafde samenleving heeft volgens hem secularisme als ideaal.

Als docent wereldgeschiedenis weet Özdil ongetwijfeld dat er een voorbeeld is. De Sovjet-Unie. Is dat zijn ideaal?

Özdil vindt het ook nodig om over anderen te spreken als „christelijke evangelisten, islamitische hulpverleners en andere kwakzalvers”. Maar een beschaafde samenleving heeft als kenmerk respect voor andermans opvattingen binnen het kader van wet- en regelgeving.

Waar respect verdwijnt, wenkt vervolging.

Willemsorde

Zeker geen devaluatie

Klaas Maas (Brieven, 16/2) ziet in de toekenning van de Militaire Willemsorde (MWO) aan het Korps Commandotroepen voor de buitengewone inzet van dit korps in Afghanistan een devaluatie van de MWO die voor haar inzet bij de slag om Arnhem werd toegekend aan de Poolse parachutistenbrigade.

Met dit affront van het Korps Commandotroepen geeft hij blijk van een bedroevend gebrek aan kennis van zaken.

Indien hij zich in de materie zou hebben verdiept, had hij kunnen beseffen dat bij het pacificeren van het Afghaanse platteland – óók „na afloop van de eigenlijke oorlog” – zonder meer sprake was van een oorlogssituatie, niet minder dan dit destijds het geval was bij bijvoorbeeld de ‘pacificatie’ van Atjeh.

Bovendien lijkt mij „een gering verlies aan mensenlevens” bepaald niet af te doen aan de verdiensten van het Korps. Integendeel, zou ik zeggen. Tenzij men, zoals Klaas Maas lijkt te doen, gewond raken of sneuvelen per definitie zou zien als blijk van uitstekende daden van moed, beleid en trouw in de strijd.

P.C. Dijkgraaf KNO-arts, luitenant-kolonel (R) b.d. KL

V&D

Eddy PG’s tennisracket

Geen wonder dat V&D ten onder ging. Al in 1957 probeerde voetbalkeeper Eddy Pieters Graafland tennisrackets namens V&D te verkopen, althans volgens het onderschrift bij Collectief balen: V&D-deal liep gewoon weg (17/2). Eddy PG toont toch echt een badmintonracket uit de V&D-collectie, en geen tennisracket.

Dik Rondeltap