Week #7: dit zijn de boeken die we voor je bespreken

Met recensies van ‘Dokter Zjivago’, ‘Van groot belang’, ‘Zachte riten’, ‘Littekens’, ‘Het compostcirculatieplan’, ‘Het vogelalfabet’, ‘De vader van een moordenaar’, ‘Mannen zonder vrouw’, ‘Dit is wat ik doe’, ‘De kruistocht’, ‘De terugkeer van Europa’, ‘De Rijn’, en ‘Dagboek’.

  • ●●●●

    Boris Pasternak: Dokter Zjivago

    Dokter Zjivago

    Een nieuwe vertaling van Dokter Zjivago laat volgens Michel Krielaars zien hoe de Russische revolutie een hele beschaving heeft vernietigd en moorden tot iets gewoons maakte. Tot op de dag van vandaag zijn de sporen ervan in Rusland aanwezig.

    Vert. Aai Prins. Van Oorschot, 688 blz.

    € 44,99

  • ●●●●

    Nachoem Wijnberg: Van groot belang

    Van groot belang

    In de poëtische verbeelding van zijn bestaan als wetenschapper strooit deze originele dichter met briljantjes. Wijnberg is de rederijkste van onze dichters, schrijft Arie van den Berg.

  • ●●●●●

    Marja Pruis: Zachte riten

    Zachte riten

    Het kleine van de mensen in verhouding tot de kunst is belangrijke brandstof in de nieuwe roman van Marja Pruis. De critica van De Groene Amsterdammer hield zich de afgelopen jaren meer met het essay en de essayistische biografie bezig, dan met romans schrijven. In Zachte riten combineert ze fictie en essay, schrijft Sebastiaan Kort.

  • ●●●●●

    Anke de Vries: Littekens

    Littekens

    Zestien jaar na haar laatste jeugdroman is Anke de Vries (1936) terug, in het genre waarmee ze volgens Thomas de Veen beroemd werd bij een generatie jongeren die inmiddels volwassen is. Anke de Vries – de schrijfster van het beroemde kindermisbruikboek Blauwe plekken (1992)

  • ●●●●

    Anton Valens: Het compostcirculatieplan

    Het compostcirculatieplan

    Valens is een geestige schrijver, vindt Arjen Fortuin. Dat blijkt weer uit zijn roman over het onderhouden van een volkstuin en over een bekend homopaar. Het tuinleven, zo blijkt, staat symbool voor het modderige, echte leven.

  • ●●●●

    S.J. Naudé: Het vogelalfabet

    Het vogelalfabet

    Het verhalendebuut Het vogelalfabet draait om dwalenden en wortellozen. Het gebrek aan houvast weet de Zuid-Afrikaan Naudé te versterken in zowel zijn stijl als het bewust weglaten van pootonderdelen, schrijft Toef Jaeger.

  • ●●●●●

    Alfred Andersch: De vader van een moordenaar

    De vader van een moordenaar

    De vader van een moordenaar, de jeugdherinnering die Alfred Andersch (1914-1980) op zijn sterfbed te boek stelde, heeft alle trekken van een leeslijstboek, vindt Miriam Rasch. Lekker dun en niet te moeilijk, gesitueerd op een middelbare school en verteld vanuit het perspectief van een leerling.

  • ●●●●

    Haruki Murakami: Mannen zonder vrouw

    Mannen zonder vrouw

    Weinig schrijvers weten zo goed het solitaire levensgevoel te vangen als Haruki Murakami. Ook in zijn nieuwe verhalen observeert hij volgens Auke Hulst weer vlijmscherp de eigenaardigheden van de eenzaten.

    Vert. Jacques Westerhoven. Atlas Contact, 288 blz.

    € 19,99

  • ●●●●

    Lynsey Addario: Dit is wat ik doe

    Dit is wat ik doe

    Een adembenemend spannend verhaal, dat is volgens Hanneke Chin-A-Fo de autobiografie van de Amerikaanse oorlogsfotografe Lynsey Addario zeker. In Dit is wat ik doe beschrijft ze vijftien jaar lang dekking zoeken achter muurtjes, autobommen, ontvoeringen, woestijntochten met te weinig water en meer van die ontberingen. Het is niet vreemd dat de filmrechten naar Steven Spielberg gingen.

  • ●●●●●

    Gianluigi Nuzzi: De kruistocht

    De kruistocht

    Paus Franciscus wilde orde op zaken stellen binnen het Vaticaan. In De kruistocht lees je volgens Marc Leijendekker over de schandalen en de weerstand tegen die hervormingen.

  • ●●●●

    De terugkeer van Europa

    De terugkeer van Europa

    Een verzameling zeer interessante essays probeert antwoord te geven op de vraag waarom niemand zich met overtuiging Europeaan voelt. Men voelt zich Italiaan, Duitser of Nederlander. En er is geen Europese culturele canon, ziet Marjoleine de Vos.

  • ●●●●●

    Ben van der Velden: De Rijn

    De Rijn

    In bundel De Rijn beperkt Ben van der Velden zich volgens Marente de Moor tot het historisch beladen stroomgebied van de Bovenrijn, met aan de ene kant de Elzassers en aan de andere de inwoners van Baden en omstreken, onder wie waaronder hijzelf.

  • ●●●●●

    Max de Jong: Dagboek

    Dagboek

    Minutieus hield schrijver en vertaler Max de Jong vier jaar lang een dagboek bij. ‘Een monument van de literatuur’, heette het destijds. Daar kan je ook anders over denken, schrijft Janet Luis.

    • Roderick Nieuwenhuis