Met ongekende drive naar de top

Cindy Burger uit Volendam won met het Fed Cup-team van Rusland. Nu presteert ze goed in Rio de Janeiro. „Ze is een tennisbeest.”

Cindy Burger, vorig jaar tijdens de Reinert Open in Duitsland.

Leuk, een balletje slaan met haar vader op de gravelbanen in Volendam. Cindy Burger was acht jaar oud en hield van tennis. Maar belangrijker vond de kleine Cindy het om de baan te vegen. Elke tien minuten wilde ze het gravel weer mooi glad maken. Haar vader, Theo Burger, speelde het spel geduldig mee. „Ik wilde dat ze vooral plezier had in het spelletje, dus ging ik maar niet tegen haar tekeer dat we door moesten spelen.”

Inmiddels ligt alle focus op het tennis. En het gaat goed. Burger, 23 jaar en de nummer 187 van de wereld, won maandag voor het eerst een partij op een WTA-toernooi. Woensdag stootte ze door naar de kwartfinale in Rio de Janeiro door binnen een uur de Bulgaarse qualifier Elitsa Kostova te verslaan (6-3 en 6-0), op gravel. In de kwartfinale neemt Burger het vrijdag op tegen Francesca Schiavone, de Italiaanse die in 2010 Roland Garros won.

Eerder deze maand beleefde ze met het Nederlandse Fed Cup-team een onverwacht succes door in Moskou favoriet Rusland te verslaan; een onvergetelijk debuut voor Burger, die zelf in het dubbelspel verloor – de strijd was toen al beslist.

Vader Theo en moeder Anja volgen haar verrichtingen vanuit Volendam op de voet. De sensatie in de Fed Cup was onlangs nog wel op televisie te zien, maar beelden van de buitenlandse toernooien die hun dochter speelt zijn er nauwelijks. Meestal blijft niets anders over dan de live score in de gaten houden.

Zo ook afgelopen maandag. Door het tijdverschil met Brazilië werd het wel heel laat en dus gingen vader en moeder Burger alvast naar bed. Om half drie ’s nachts ging de telefoon. Cindy aan de lijn. „Normaal belt ze nooit, zeker niet op dat soort tijdstippen. Maar nu was ze zo enthousiast”, vertelt Anja. Logisch ook. Ze won voor het eerst een wedstrijd op een WTA-toernooi. Die blijdschap moet gedeeld worden.

Vincent van Gelderen traint Burger al sinds ze acht jaar oud is, op de tennisschool in Middenbeemster. Nog steeds neemt hij haar onder zijn hoede als ze in Nederland traint. Zo vormt hij de thuisbasis voor Burger. Van Gelderen roemt vooral de drive van zijn succesvolle pupil. „Al van jongsaf aan haalde ze het beste uit zichzelf. Ze wilde niet alleen van anderen winnen, maar ook voor haarzelf tot het uiterste gaan. Ze werkt keihard, is een tennisbeest. Altijd maar weer trainen, verbeteren. Talent heeft ze, maar daarbij heeft ze een grotere drive dan wie ik ook ken.”

Haar vader beaamt dat. „Ik hoef haar nooit te motiveren om te gaan trainen, ik moet haar juist afremmen.” Soms moest ze noodgedwongen stilzitten. Toen ze zestien was kreeg ze last van blessures aan polsen en knieën. Even stopte haar ontwikkeling, maar het stilde de ambitie niet. In 2013 en 2014 won ze een kleiner ITF-toernooi. Intussen speelde ze al in de kwalificaties van drie van de vier grandslamtoernooien, maar de eerste ronde bereiken lukte nog niet.

In maart kan ze haar droom waarmaken op het enige grandslam dat op haar lijstje ontbreekt. Dan staat ze hoogstwaarschijnlijk in de kwalificaties van Roland Garros. Op gravel, de ondergrond waarop ze in Volendam en Middenbeemster groot werd.

    • Frank Versteeg