Opinie

    • Marcel van Roosmalen

Carrièreswitch

marcelroosmalen0

Marcel van Roosmalen schrijft op deze plek een wisselcolumn met Ellen Deckwitz.

Alsof het om een topman van een respectabel bedrijf ging verschenen er de afgelopen dagen in veel kranten stukjes met koppen als ‘Klaas Otto stapt op bij No Surrender’. Misdaadjournalist John van de Heuvel kwam in De Telegraaf pagina’s en bij RTL Boulevard zendtijd te kort om de verrassende carrièreswitch van de oprichter en leider van motorclub No Surrender toe te lichten. Mooi detail: het was nog niet bekend of er een opvolger van Otto zou worden benoemd, hij had de functie ‘generaal’ zelf verzonnen. 

Voor de rest viel er helaas weinig te lachen, want wat ik ervan begreep was dat de media heel ernstig te kort waren geschoten. Otto was consequent neergezet als een halve of hele crimineel, of zelfs als leider van een criminele organisatie. Zelf zei de gewezen generaal er dit over: „Wat ik ook deed, het werd altijd negatief uitgelegd.”

De feiten waren dat hij gewoon een motorclub was begonnen, dat Willem Holleeder daar een tijdje lid van was geweest en dat het heel gezellig was totdat dus die vervelende beeldvorming was ontstaan. 

Aan RTL – lees John van den Heuvel – had het overigens allemaal niet gelegen. Op een gegeven moment hadden ze daar zelfs Guus Meeuwis en Johnny de Mol in een hesje van No Surrender gehesen en in het clubhuis tegenover Klaas Otto gezet. Nog mooier was de documentaire De keiharde werkelijkheid achter No Surrender van John van den Heuvel die op het clubhuis in Zundert een inwijdingsceremonie mocht bijwonen. Zijn conclusie: de leden sloegen alleen elkaar, hadden het voor de rest heel gezellig en Klaas Otto had het hart op de goede plaats.

Bizar dat de media juist hem lastig bleven vallen toen members van No Surrender in verband werden gebracht met allerlei criminele activiteiten. Hij was alleen maar oprichter en generaal en wist niet beter dan dat No Surrender een heel gezellige vereniging was. Zelfs toen hij van dichtbij was beschoten door ‘een zakenrelatie’ bleef hij die boodschap herhalen.

Deze week werd de beeldvorming hem teveel en nam hij ‘met pijn in het hart’ afscheid. Zelf was ik vooral benieuwd welke functie hij nu ging bekleden. Dat primeurtje stond gisteren in het Algemeen Dagblad. Hij sprak een verslaggeefster bij een kinderboerderij en zei dat hij onder andere aan de slag ging als „begeleider van een bekende Nederlandse vrouw”.

Laten we hopen dat John van den Heuvel ons op de hoogte blijft houden van het wel en wee van deze bijzondere man. Het mag niemand verbazen als Klaas Otto een heel mooi kinderboek in de pen heeft.

    • Marcel van Roosmalen