Vachtloos

Ellen Deckwitz kiest elke woensdag een gedicht bij de stemming van de dag.

Stapvoets leerde ik tussen muren ademen

en ik verlangde steeds minder

naar de mogelijkheden van een open veld

ik dacht zelden aan gras

maar ik droomde steeds vaker van mensen

en van dingen die in huizen passen

op een dag sprak ik een vreemde taal

vaak jaagt nog een kudde

door mijn hoofd, met teerzwarte staarten

ze stampen in het ritme

van een woedende zee

schuimkoppen glimmen

op hun lippen

ik hoef alleen

een deur van het slot, een raam op een kier

te laten