Kroonprins van Belgisch trainersgilde

Nukkige brombeer of vriendelijke bolle beer? Hein Vanhaezebrouck is vooral succesvol en staat woensdagavond met zijn AA Gent in de Champions League tegenover VfL Wolfsburg.

Hein Vanhaezebrouck zou een speler hebben aangetrokken nadat hij hem had gegoogeld.
Hein Vanhaezebrouck zou een speler hebben aangetrokken nadat hij hem had gegoogeld. Foto Dean Mouhtaropoulos/Getty

Op de slotdag van de winterse transfermarkt kreeg hij er een versterking bij die per witte Bentley arriveerde in de Ghelamco Arena. Stervoetballer Mbark Boussoufa stapte uit en werd bij AA Gent met open armen ontvangen door bestuurders, fans en journalisten. Behalve door trainer Hein Vanhaezebrouck. Die wist van niks.

Zonder een vleugje enthousiasme zei de coach dat hij de Nederlandse middenvelder niet zou inschrijven voor de Champions League, ondanks diens staat van dienst bij Anderlecht en Gent. „Vedetten spelen bij Barcelona, Real Madrid en bij clubs in de top van de Engelse en Duitse competitie”, zei de trainer. Hij moest nog maar zien of hij wat aan Bousoufa had, binnen het eensgezinde Gent. Eerst moest de speler maar een fit worden.

„Typisch Vanhaezebrouck”, zegt Aad de Mos. De voormalige succestrainer van KV Mechelen is in België actief als tv-analist en omschrijft de Vlaming als een rechtlijnige controlfreak die alles het liefst in eigen hand houdt. „Lukt dat niet, zoals met Boussoufa, dan wordt hij nukkig, een brombeer.”

Istvan Bakx, een Zeeuw die tweeënhalfjaar onder Vanhaezebrouck voetbalde bij KV Kortrijk en Racing Genk, noemt hem een eigenwijze doch kundige trainer. „Hij heeft vaak gelijk. Een zeikerd? Nee, hij is gezellig en dat straalt hij ook uit. Hij is toch een beetje een vriendelijke, bolle beer.”

Dinsdag, daags voor het treffen met VfL Wolfsburg in de achtste finale van de Champions League, liet Vanhaezebrouck zich weer van zijn sympathieke kant zien. Hij erkende dat hij een fout had gemaakt door Boussoufa niet te selecteren voor de Champions League. De middenvelder is wel degelijk fit, bleek toen hij vrijdag mocht invallen en scoorde.

Geen nood. Ook zonder Boussoufa kan Vanhaezebrouck het podium betreden dat hem dezer dagen toekomt als kroonprins van het Belgische trainersgilde. Nadat hij Koninklijke Atletiek Associatie Gent vorig seizoen naar de eerste landstitel in de clubhistorie had geloodst, werd hij gecomplimenteerd met een reeks aan onderscheidingen. Hij werd onlangs benoemd tot Belgisch trainer van het jaar en kreeg in december nog de Trofee Raymond Goethals, een jaarlijkse onderscheiding voor de trainer die de werkwijze van de ‘Tovenaar’ het dichtst benaderde.

‘Hij zou bij Ajax kunnen werken’

Hoewel, anders dan wijlen defensiegoeroe Goethals, voormalig trainer van Bordeaux en oud-bondscoach van België, concentreert Vanhaezebrouck zich op de aanval. Alsmaar wil hij domineren met systemen die hij er dagelijks in slijpt. Niet alleen in de Belgische competitie, maar ook in de Champions League waarin Gent dit seizoen debuteerde. Met succes. Terwijl Zenit St. Petersburg de poule eenvoudig won, slaagde Gent erin om Valencia en Olympique Lyon voor te blijven als nummer twee. Het was de eerste keer dat een Belgische club doorstootte naar de achtste finales.

„Met zijn moderne, aanvallende spelopvatting zou hij bij Ajax kunnen werken”, zegt De Mos. Op dat vlak wel. Maar hij betwijfelt of Vanhaezebrouck er de persoon naar is om behoedzaam te laveren tussen de krachtenvelden bij Ajax. „Dat verdeel- en heersprincipe, daarvoor is zijn drang naar controle te groot.”

Op de avond dat Gent zich plaatste voor de tweede ronde, was Mario Been analist namens de Belgische tv. Hij vond dat Vanhaezebrouck wel wat blijer mocht zijn met die prestatie. „Ik ben blij voor mijn spelers, maar mij doet dit eigenlijk niks”, zei de trainer. Zich verheugen op de loting deed hij al evenmin. Vanhaezebrouck ging die avond een hapje eten met zijn vrouw en zou later wel horen wie de tegenstander werd. „Ik word daar moe van”, zei Been.

De kritiek raakte Vanhaezebrouck op een gevoelige plek: al jaren ergert hij zich aan Nederlandse invloeden in het Belgische voetbal. „Ik zou zeggen: ga de volgende keer bij Ajax of PSV commentaar geven”, zei de trainer in de krant Het Laatste Nieuws. En: „Nu we er eindelijk in geslaagd zijn om bij twaalf van onze zestien eersteklassers Belgische trainers aan de slag te hebben, proberen de Nederlandse coaches binnen te geraken als analist, visionair of hoe heet dat?”

Istvan Bakx hoort het hem zeggen. „Hij had het veel over de stereotype Hollander, met een grote mond” , vertelt de huidige speler van FC Oss. „Maar zelf is hij ook niet op zijn mond gevallen. Hij had zo een Nederlander kunnen zijn.”

Onder Vanhaezebrouck werd Bakx bekend als de Google-spits. Dat zit zo: de club dacht een linksbuiten te hebben aangetrokken, maar toen die afzegde, moest er plots een vervanger komen. Het verhaal wil dat de trainer vervolgens het woord ‘linksbuiten’ intikte in Google en zo belandde bij lyrische verhalen over Bakx. „Maar de hoofdscout van Kortrijk kende mij al. Het was meer dat Hein zich liet overtuigen door wat hij aantrof. Het was wat minder inventief dan wordt gedacht.”