brieven

Je opa als president

Obama’s presidentschap zit er bijna op, na acht jaar. Hij was de eerste zwarte in dat ambt. En hij was behoorlijk jong, 47 bij inauguratie. Tijd om het stokje door te geven, maar aan wie? Twee weken terug waren er voorverkiezingen in Iowa. Bij de Democraten eindigde Clinton aan kop met 49,8 procent, gevolgd door Sanders met 49,6 procent. Bij de Republikeinen behaalde Cruz 27,7 procent, Trump 24,3 procent en Rubio ruim 23 procent. Nu gaat het mij even niet om hun standpunten, wie een vrouw is of wie het kansrijkst. Wat opviel, was hoe oud ze eruit zagen. Ik zocht hun leeftijden op: drie van de vijf koplopers zijn 65-plus. Sanders zelfs 74. Of is het toch niet zo opvallend? Amerikaanse presidenten zijn nooit de jongsten geweest: leeftijden varieerden van 42 (Roosevelt) tot 69 (Reagan), met als gemiddelde 55. Als Sanders president wordt, is hij met 75 jaar de oudste ooit. Ik vind dat te oud. Aan het einde van twee termijnen is hij 83. Reagan vertoonde tijdens zijn presidentschap al symptomen van dementie. Sanders kan ook geteisterd worden door ouderdomskwalen. Nu geldt er in de VS een minimumleeftijd om je kandidaat te stellen, 35 jaar. Waarom niet ook een maximum? Als je opa besluit president te worden, kijk je hem raar aan. Sanders zou je opa kunnen zijn, bedenk dat wel.