Miljoenen verdienen vanuit Singapore

FC Utrecht-Willem II, in 2009, was slechts één duel in een netwerk van vals spel, dat was opgezet door een matchfixer uit Singapore.

Ibrahim Kargbo (rechts) na afloop van het verdachte duel Utrecht-Willem II in 2009. Foto Geert van Erven
Ibrahim Kargbo (rechts) na afloop van het verdachte duel Utrecht-Willem II in 2009. Foto Geert van Erven Foto Geert van Erven

Die zomermiddag in 2009 waren 19.000 supporters naar het stadion in Utrecht gekomen voor de competitiewedstrijd tussen FC Utrecht en Willem II. Op het middenveld van de ploeg uit Tilburg zagen zij een man uit Sierra Leone, die de wedstrijd probeerde te fixen. Maar dat wist toen nog niemand.

Ibrahim Kargbo was slechts een van de velen. De Singaporese matchfixer Wilson Raj Perumal, in wiens opdracht hij probeerde het duel tussen FC Utrecht en Willem II te beïnvloeden, had contacten in Europa, Azië, Afrika, Midden- en Zuid-Amerika. Voetballers, arbiters en bestuurders, allen bereid gokkers te helpen met vals spel in ruil voor veel geld.

De via e-mails aangetoonde bedoelingen van Kargbo zijn niet de enige signalen van invloeden van de (illegale) gokwereld in het Nederlandse voetbal. Jaren geleden trokken ‘belchinezen’ op de tribunes de aandacht, of verdacht hoge weddenschappen op sommige wedstrijden. Voetbal International en de Volkskrant toonden recent de belangstelling van matchfixers vanuit Azië en Oost-Europa voor Nederland.

Maandag maakte de voetbalbond KNVB bekend dat FC Utrecht-Willem II (1-0) de eerste wedstrijd is die met zekerheid is verkocht – al ontkent Kargbo zelf dat hij betrokken is bij de afspraak, waarbij Willem II met meerdere doelpunten verschil moest verliezen. „Het Nederlandse voetbal heeft op dit gebied als een van de laatste in Europa officieel zijn onschuld verloren”, zei operationeel directeur Gijs de Jong van de KNVB.

Wie wil weten hoe Kargbo tot zijn poging kwam, komt terecht bij Perumal (50), een Singaporese matchfixer, die zich al jarenlang begeeft in het vizier van de internationale opsporingsdienst Europol en tientallen miljoenen zou hebben verdiend. Hij werd in 2011 in Finland veroordeeld tot twee jaar cel voor het beïnvloeden van duels van de profclub uit Rovaniemi, dicht bij de poolcirkel.

Europol maakte in 2013 bekend dat er een crimineel netwerk actief was, dat pogingen had ondernomen om meer dan 380 professionele Europese voetbalwedstrijden te beïnvloeden. Daarbij waren zeker 425 officials, spelers, clubmensen en „serieuze criminelen” betrokken.

Perumal speelt een cruciale rol in dat onderzoek. Nadat hij in 2011 was veroordeeld voor matchfixing, werd hij een beschermde getuige van de politie. Europol beschouwt het netwerk als een „geavanceerde, georganiseerde criminele operatie” die het netwerk in totaal meer dan 8 miljoen euro opleverde.

Perumal is de derde zoon uit een arm gezin van vijf uit Singapore. Hij is van Indiase komaf. Fan van Manchester United en Diego Maradona, schrijft hij in Kelong Kings, het boek uit 2014 waarin zijn bekentenissen en belevenissen zijn opgetekend.

Daarin legt Perumal uit hoe hij spelers en officials omkocht. „Het kost niet veel geld om de controle te krijgen bij een voetbalclub”, schrijft hij. De aanpak: zoek een club met arme spelers en weinig geld. Bied hen veel geld voor de gewenste uitslag. Zet op die wedstrijd, of op het aantal doelpunten, zo onopvallend mogelijk veel geld in. De mensen van de club krijgen geld, het goksyndicaat krijgt geld. Iedereen wint, behalve het publiek en het gokkantoor, dat het oneerlijk verdiende geld moet uitkeren.

Perumal: „Onlangs las ik over een Nederlandse club, SC Veendam, die failliet ging omdat ze een schuld van een miljoen euro niet konden terugbetalen. Wat is een miljoen voor een matchfixer? We kunnen dat geld verdienen met één enkele wedstrijd. Het enige dat SC Veendam zou hoeven doen, was akkoord gaan met het manipuleren van één wedstrijd en de club zou twee miljoen euro kunnen verdienen. De schuld zou afbetaald zijn, en de club zou nog gewoon kunnen spelen.”

Perumal beschrijft hoe hij in 2008 een toernooi organiseert, om een wedstrijd tussen Sierre Leone en Maleisië te manipuleren. Hij nodigt landen als Nepal en Afghanistan uit, namens Football 4U International, zijn eigen bedrijf. Volgens de KNVB betaalde dat bedrijf later ook een vriendschappelijk duel tussen Willem II en Sierra Leone.

Eenmaal in het hotel krijgen de spelers van Sierra Leone een aanbod: Sierra Leone moet winnen óf verliezen, als het maar met vier goals verschil is. In gokhallen in Singapore worden enorme bedragen ingezet op de wedstrijd, die niet wordt uitgezonden op tv en geen gevolgen heeft voor de positie van de landen op de FIFA-ranglijst. Die dag wint Maleisië van Sierra Leone: 4-0.

Een andere wedstrijd op het zelfde ‘toernooi’ is Mozambique tegen Bangladesh. Onbeschaamd zit Perumal op de reservebank van Mozambique om aanwijzingen te geven aan de coach. Tienduizenden euro’s kunnen worden verdiend, als Mozambique met drie goals verschil verliest. Een handlanger van Perumal is verbaasd: „Wát? Kun je gewoon op de reservebank zitten? Dit is totaal gestoord.”