Brieven

Devaluatie Willemsorde

„Het is gênant, dat hier voor de rampzalige Meidagen (1940) enige malen zoveel voordrachten voor militaire onderscheidingen gedaan zijn, als in het Britse leger van de invasie aan de Normandische kust af tot VE-day toe” aldus J.B. Charles in Volg het spoor terug (1955). Charles’ gêne maakt je nieuwsgierig naar wat hij gedacht zou hebben van het voornemen van de Nederlandse regering om de Militaire Willemsorde (MWO) te verlenen aan het Corps Commandotroepen, voor hun ‘buitengewone inzet’ in Afghanistan (8/2). Waarschijnlijk zou hij concluderen dat Nederland nog steeds een overdreven dunk heeft van z’n eigen morele kwaliteit. De MWO is ingesteld door koning Willem I, als erkenning van ‘uitstekende daden van moed, beleid en trouw in de strijd’. Bij de toekenning van de MWO aan de Poolse parachutistenbrigade, voor z’n inzet bij de slag om Arnhem, kan men zich daar iets bij voorstellen: een kwart van de Poolse para’s raakte gewond of sneuvelde. De inzet van onze commando’s in Afghanistan betrof echter het pacificeren van delen van het Afghaanse platteland na afloop van de eigenlijke oorlog; een taak die enige jaren is uitgevoerd, met gering verlies aan mensenlevens. De toekenning van de MWO voor die inzet devalueert de MWO van de Poolse parachutistenbrigade.

Sulfiet in wijn

Zwavel is zwavel

Zielsgelukkig waren ze, de inwoners van Pompeii. Ze gingen niet ten onder aan chemisch zwavel, maar biologisch zwavel. Puur natuur, spontaan uit de Vesuvius. Ze stikten er in, maar ze stikten duurzaam. Geachte heer Hamersma (NRC Lux 13/2), ook voor de wijnbouw anno 2016 geldt dat SO2 gelijk staat aan SO2: zwaveldioxide. Of je sulfiet uit zwavel en zuurstof maakt of opraapt van de vulkaanhelling, het blijft hetzelfde sulfiet. Net als het verschil tussen NaCl, zeezout, versgemalen zout en Sel de Guérande alleen bestaat uit de 300-voudige prijs, de bijgeleverde verontreiniging en vooral de nonsens. Verzoek aan wijnrecensenten: onderscheid zin en onzin. U legt treffend de vinger op verplichte etikettering en nieuwe hoofdpijngolven om dan kritiekloos natuurlijke zwavel te introduceren als het betere sulfietsubstituut.

Ewald Lohmann