Indrukwekkende Martijn Kardol wint Cabaretfestival 

Martijn Kardol heeft zaterdag het VARA Leids Cabaret Festival 2016 gewonnen. Het was ‘een fotofinish’ met de andere solist, Marco Lopes, aldus de jury. Ook de Publieksprijs ging naar Kardol, een klassieke cabaretier, die conferences afwisselt met liedjes achter de piano.

Kardol maakte een „diepe indruk” op de jury, onder meer omdat hij „met kleine gebaren of enkele woorden de zaal aan het lachen kan krijgen” en omdat hij ook grappig was als hij niks zei. Het tweede liedje dat hij zong werd beoordeeld als „de beste muzikale bijdrage aan het festival” en de jury prees zijn „goede zangstem”, die „aangenaam was om naar te luisteren”.

In zijn Jongensboek getitelde optreden speelt Kardol een man voor wie alles anders uitpakt dan hij hoopte: hij heeft te laat door dat zijn jongensjaren voorbij zijn, volgens de jury. Hij gaat op voor de rol van Tony Manero in de musical Saturday Night Fever, met zijn onatletische lijf. Agressieve verkopers op straat durft hij niet af te poeieren, maar hij heeft wel geestige tips om ze te ontlopen. Mooi was het einde, waarin hij vroeg om steeds minder licht, zodat hij, beschaamd na weer een mislukking, uit zicht verdween.

Marco Lopes werd door de jury geprezen om zijn soms ontroerende zoektocht naar liefde en de perfecte plaatsing van zijn grappen over zinloosheid.

Zijn slotnummer, een work-out, was een dynamische dansdemonstratie, Tony Manero waardig.

Maar de jury raakte ook het zicht op de inhoud kwijt en stelde dat Lopes beter zou worden als hij geëngageerder zou durven zijn.

Kritischer nog was de bejegening van het duo Joosten en de Jager: de sketches over twintigers in crisis duurden te lang en verloren daardoor hun kracht. Zelfs het gevreesde oordeel „studentikoos” viel, en dat is een krachtig verwijt in de finale van deze belangrijke talentenjacht.

Na finales met superieure winnaars in de afgelopen jaren, zoals Thijs van de Meeberg, Tim Fransen en De Partizanen, was dit een heel andere finale, met finalisten die nog niet zo ver zijn en hun talent nog moeten gaan uitbouwen.

Een bijzondere traktatie dit jaar was het optreden van Sanne Wallis de Vries, die al vele jaren geen nieuw programma meer heeft gemaakt, maar nu met nieuw materiaal op de proppen kwam. Het was een half uur dat veelbelovend klonk.

    • Ron Rijghard