Opinie

    • Folkert Jensma

Kinderporno, daarvan raakt Daniël in de war

Wie: Daniël

Kwestie: kinderporno, bedreiging, stalking

Waar: rechtbank Dordrecht

Teleurstelling, boosheid, paniek, maar vooral ‘niet begrijpen’ wat er gebeurt. Daar is het door gekomen. En onderdrukte seksualiteit. „Ik wil op vrouwen vallen”, zegt Daniël. Zijn geloof zegt hem dat het zo hoort. En dus ís het ook zo. Van beelden van seks met mannen of kinderen „sla ik dicht, dan ga ik terugdenken, dan raak ik verward”, zegt Daniël.

Nieuwsgierigheid is het, geen opwinding. Als kind is hij misbruikt. Maar goed erover praten kan Daniël niet.

De rechter krijgt hem met korte vragen aan het praten. Je bent erg eenzaam, las ik? Daniël snikt.

Maar je kunt toch op je werk trots zijn? Ja.

Maar waarom doe je dit dan? Ik wil mezelf ook niet zo naar voren laten komen.

Hij wrijft in zijn ogen.

Aan de kant gezet

In de zaal zit de familie aan wier 14-jarige zoon Daniël een expliciet seksfilmpje stuurde. Een andere zoon en diens vriendin stuurde hij een reeks dreigementen via Facebook. Zij moesten dood. Op zijn computer vond de politie 47 expliciete kinderpornofoto’s. Daniël tikte regelmatig de zoekterm ‘kinderporno’ in.

Daniël stond met de familie jarenlang op goede voet. De vier zonen zijn collega’s op het werk. Nog steeds, trouwens. Dat gaat prima, zegt Daniël. Met één van hen ging hij dagelijks om. Totdat die een vriendin kreeg en het contact sterk verminderde. Daar kon Daniël niet tegen. Hij voelde zich aan de kant gezet, terwijl hij vindt dat hij „heel veel voor ze heeft gedaan”. De vrouw moest weg.

De jongen van 14 zeurde maar over dat seksfilmpje. „Ik kon moeilijk begrijpen wat ik moest doen”, zegt hij. De rechter is sceptisch: andere mensen doen de deur dicht. Daniël stuurde teksten terug. Of de jongen dan retour een foto van zijn penis wilde opsturen, liefst stijf. En: ik wil je witte spul likken. Hij heeft er nu spijt van; toen voelde hij zich onder druk gezet. Zover had hij het niet moeten laten komen, begrijpt hij. Maar op zijn vragen kreeg hij van niemand antwoord.

De feiten zijn al twee jaar oud. Daniël is in therapie als seksueel delictpleger. Hij deed de cursus ‘Geld uitgeven’ en misdraagt zich niet meer online. Met de jongen van destijds 14 gaat het minder. Die gedraagt zich opgejaagd en voelt zich niet veilig en zeker, zo schreef zijn onderwijzer aan de rechtbank. Het gezin heeft zeer veel last gehad van het ‘gedoe’.

Een nieuwe hobby: vogels

Daniël zit in de Wajong en werkt fulltime. Lezen en schrijven kan hij maar matig. Voor zichzelf zorgen, z’n flat aan kant houden, de post openen; het lukt hem niet altijd. Daniëls’ vader overleed jong. Maar u heeft een lieve zus, die u helpt, zegt de rechter. Jazeker. Daniël krijgt nu ‘gesprekken’ en daarna „kan ik weer fluiten op straat”. Hij heeft een nieuwe hobby, vogels. Twee hebben er al eitjes gelegd, mevrouw.

In zijn straat hebben pedojagers zijn naam, adres en foto verspreid met een waarschuwing aan de buurt om op te passen. Daniël durfde toen een poosje niet buiten te komen.

De officier zegt dat ze bij kinderporno wettelijk celstraf moet eisen, maar dat niet gewenst te vinden. Daniël heeft werk en dat moet zo blijven. Daarom eist ze 180 dagen cel, waarvan 179 voorwaardelijk, met een proeftijd van drie jaar. Die ene dag zat Daniël al in voorarrest. Ook vindt ze tweehonderd uur taakstraf geboden.

De rechtbank vindt stalking niet bewezen – niet ‘stelselmatig’ genoeg, vijftien berichten in drie maanden tijd. Bedreiging en kinderporno wel. De éne dag cel wordt opgelegd, met 179 dagen voorwaardelijk, gedurende een proeftijd van drie jaar. En een taakstraf van zestig uur.

    • Folkert Jensma