Het mysterie van de rechtervoet van Eelco Sintnicolaas

Eelco Sintnicolaas kampt met mysterieuze voetpijnen. En dan moet hij de NK beëindigen met een hamstringblessure.

Voor meerkamper Eelco Sintnicolaas zit het indoorseizoen er al op. Hij moest zondag de Nederlandse titelstrijd in Apeldoorn, in zijn thuishal Omnisport, in gewonnen positie voortijdig stoppen wegens een hamstringblessure. Nationaal kampioen op de zevenkamp werd Pieter Braun met 5.736 punten.

De ironie wil dat Sintnicolaas zich niet uit het veld laat slaan door een voetblessure waarmee hij al maanden kampt, maar door een opspelende hamstring moet afhaken op de NK meerkamp. Hij kan probleemloos hard lopen en ver werpen, maar niet pijnvrij hoog- of verspringen. Soms is de pijn in de rechtervoet zo hevig dat hij helemaal niet kan springen; alsof er messen door de voet steken. Om gek van te worden.

Pijnstillende injecties

De realist in hem zegt dat hij vooralsnog met het euvel moet dealen. Maar dat valt hem zwaar. Sintnicolaas leek in Apeldoorn met pijnstillende injecties op weg naar de Nederlands indoortitel, tot zijn hamstring protesteerde. Over vier weken dus geen WK indoor in het Amerikaanse Portland voor de Europees kampioen van 2013.

Die tegenslag maakte Sintnicolaas verdrietig. Huilend verliet hij de hal. Zuur, vond hij, erg zuur, vooral omdat hij zich al een half jaar fysiek en mentaal verweert tegen die vermaledijde pijnen in de voet. Het werd Sintnicolaas zondagmiddag allemaal even te veel.

Het is een mysterie die voetblessure. Pijn hebben, maar niet de oorzaak weten. Vele knappe koppen hebben hun medische kennis aangesproken, maar geen dokter die Sintnicolaas heeft kunnen vertellen wat hem mankeert. Die pijn in zijn voet moet toch ergens vandaan komen? Donderdag gaat hij weer een medisch niveautje hoger, naar een hoog aangeschreven orthopeed in Amsterdam.

De ellende begon op de WK in Beijing, een half jaar terug. Bij het hoogspringen schoot plotseling een stekende pijn in zijn voet. Met pijnstillers volbrengt hij de eerste dag van de tienkamp, om daags erna te moeten opgeven. Niets voor de pijnverbijter die hij normaliter is.

Lichte ontsteking

Bij thuiskomst bleek uit MRI-scans dat pezen en spieren in orde zijn. Er werd wat vocht tussen de botten geconstateerd. Een lichte ontsteking, luidde de diagnose. Een behandeling met corticosteroïden, een rustperiode en hup de voorbereidingen op het olympische seizoen kunnen beginnen, veronderstelde Sintnicolaas. Niet dus, want bij het hoogspringen keerde de pijn voortdurend terug.

Van afzetbeen veranderen leek de oplossing. Tot hij klachten kreeg in knie en heup. Zijn lichaam protesteerde. Dat was het ook niet. In Apeldoorn volgden dit weekeinde nieuwe probeersels. Sintnicolaas kreeg lokaal, net boven zijn hielbeen, een injectie. Dat hielp bij het hoogspringen, waar hij zaterdag over een acceptabele hoogte van 1,88 meter wipte.

Een reactie bleef niet uit, maar de hevigheid van pijn viel Sintnicolaas zondagochtend alleszins mee. Na een beetje joggen in de sneeuw besloot hij de titelstrijd te vervolgen. Op de 60 meter horden geen klachten, alles verliep naar wens. Tot hij bij de warming-up voor het polsstokhoogspringen een tik in zijn hamstring voelde en meteen wist dat het mis was.