Brieven

Chaos is compleet, nu moet het beter

Wie nu het Amsterdam Museum bezoekt, zal het waarschijnlijk eens zijn met de zojuist vertrokken directeur Paul Spies en met de Amsterdamse Kunstraad die stellen dat het gebouwencomplex waarin het museum is gehuisvest volkomen ongeschikt is, en dat het museum zou moeten verhuizen (14/1). De bezoeker wordt geconfronteerd met een mengelmoes van tijdelijke tentoonstellingen en delen van de vaste opstelling waar geen continuïteit in zit. Het merendeel der ramen is geblindeerd. Je raakt er onherroepelijk de weg kwijt.

In 1975 betrok het Amsterdams Historisch Museum het volledige complex van gebouwen dat van midden 17e eeuw tot 1960 als Burgerweeshuis diende. De inrichting van het museum, de manier waarop verbindingen werden gelegd tussen gebouw en binnenstad, de geschiedenis van het pand, de architectuur, de wonderschone binnenplaatsen met hun calvinistische strengheid en de goed gekozen delen van de collectie waren revolutionair. Een eeuwenlang afgesloten stuk stad, nauw verbonden met de geschiedenis van de reformatie en van Amsterdam in de Gouden Eeuw, werd samen met het aansluitende Begijnhof gerestaureerd en vrij toegankelijk. Het museum had een duidelijk herkenbare plek voor tijdelijke tentoonstellingen van drie verdiepingen met daar tegenover een restaurant.

Het gebouwencomplex is niet ongeschikt, maar het is – nog niet zo zo lang geleden – ongeschikt gemaakt. Het gebouw voor tijdelijke tentoonstellingen kreeg een andere functie. De eerste verdieping werd permanente opstelling, de tweede was al eerder omgebouwd tot kantoorruimte. De begane grond, de hoogste en mooiste ruimte van het museum, werd entree en kluisjeshal, en een groot trapgat in het midden leidt naar een bizarre tunnel richting de zalen rond de andere binnenplaats. Delen van de vaste opstelling werden gesloopt om weer ruimte te maken voor tijdelijke tentoonstellingen en allerlei ramen werden geblindeerd. De chaos is compleet.

Het succes van het museum staat en valt met het vermogen om het verband dat er is tussen locatie en collectie zichtbaar en invoelbaar te maken.

Dat is de grote uitdaging.

Vluchtelingen

Ik ben de draad kwijt

In Ook de draad kwijt in het asieldebat? Dit zijn de feiten (3/2) staat dat de opvanglocaties eerlijk over het land verdeeld zouden zijn. Laatst was bij ons in Wommels (2.000 inw.) een debat over een AZC. De hoeveelheid asielzoekers zou 200 zijn, 10 procent van de bevolking. Wat ik in het kaartje met locaties mis, zijn evenredig grote centra in Amsterdam (80.000), Rotterdam (60.000), Den Haag (50.000) en Utrecht (30.000). Ik zie daar ook al geen windmolens. Hoezo eerlijk? Ik ben de draad kwijt!

Henk van der Veen Kubaard

Nieuwe app

Contraproductief, vrouwen

Een speciale app gaat vrouwen informeren over toekomstige vacatures in de top. Zo kunnen zij zich op tijd profileren en solliciteren.

Daarmee wordt opnieuw de oorzaak van het gebrek aan vrouwen in de top onterecht bij vrouwen zelf neergelegd.

Vrouwen en mannen met de ambitie voor een topfunctie bij een topbedrijf hebben geen app nodig. Bij executive searchers staan vele duizenden gekwalificeerde vrouwen ingeschreven.

Onbekendheid of onzichtbaarheid van gekwalificeerde vrouwen is niet het probleem, maar het feit dat zij niet worden benoemd.

De app werkt zelfs contraproductief, omdat het vrouwen de boodschap geeft: ‘Had je maar beter moeten opletten toen de positie van CEO bij Unilever of Shell vacant werd’.

De realiteit is anders.

In 2014 werden in 21 procent van de raden van bestuur en 36 procent van de raden van commissarissen nieuwe benoemingen gedaan, waarvan slechts een kwart naar vrouwen ging.

Dat hadden er tweemaal zoveel kunnen zijn als bedrijven hun verantwoordelijkheid hadden genomen.

De app verandert daar niets aan, en is dus een misstap of een mis-app.

Mirella Visser oprichter van het Centre for Inclusive Leadership

Scheefwonen

Weinig betaalbare huizen

Is het probleem dat er mensen zijn die ondanks hun wat hogere inkomen er niet in slagen naar een wat luxere en duurdere woning te verhuizen (NRC Handelsblad 4 en 5/2)? Of is het probleem dat er te weinig betaalbare huizen zijn, omdat er – zacht gezegd – ‘niet voldoende’ aan sociale woningbouw wordt gedaan? Waar moet de zwarte piet werkelijk naar toe?

Dat lijkt me wel duidelijk.

Rombout Meijer Almere

Oude moeders

Mag Sara nog een kind?

Natuurlijk moet de leeftijd van mogelijke ivf-zwangeren omhoog! (O&D 8/2). Moet kunnen, ja toch?

Echter, sommige wensen kunnen helaas niet vervuld worden zonder een ander tekort te doen.

Niet verstandelijk beperkt, maar onbeperkt grenzeloos optimistisch zijn deze vrouwen.

Met een gemiddelde levensverwachting van 83 jaar stappen deze aanstaande senior-moeders in een niet weg te praten risicogroep. Kunnen meteen worden gerevaccineerd met hun kind.

Waarom blijven de zaaddonors buiten beeld? Moet dat ook een Abraham zijn? Of zien we die later in het programma Spoorloos?

Dat mensen onverstandige sporten doen, en dat wordt toegelaten dat verstandelijk gehandicapten kinderen krijgen, is geen argument om ook nog eens van deskundigen in de Nederlandse Vereniging van Obstetrie en Gynaecologie (NVOG) te verlangen domme dingen te accorderen.

Dr. J. de Jong Amersfoort

Syrië

Rare actie, die bommen

Wat bezielt onze regering om Syrische vluchtelingen hier op te vangen en dadelijk tegelijkertijd bombardementsvluchten boven Syrië uit te voeren?

A.M. Stoepker Zutphen