Tegelwijsheid

Als ik bezoek van buiten de stad krijg, hoop ik altijd dat ze Rotterdam binnenrijden via de Van Brienenoordbrug en de Maasboulevard. Op de brug word je alvast lekker gemaakt met een behoorlijk indrukwekkende skyline, en vervolgens rij je over de rode loper het centrum tegemoet. Links de brede rivier en voor je de bruggen en gebouwen op een rij, alsof er vanuit die hoek is nagedacht over de perfecte slagorde. Adembenemend, vind ik.

Helaas hebben we maar weinig vrienden in Brabant en komt de visite meestal vanaf de A13, afslag centrum. Eenmaal bij het stoplicht naast de dierentuin werd de bezoeker daar tot voor kort welkom geheten door een reusachtige ‘R’ van rode geraniums. Veel tuttiger kon het niet en gelukkig is dat ding nu verwijderd. Tegenwoordig wordt de automobilist op diezelfde plek in verschillende talen gewezen op het betaald parkeren en de milieuzone. Dat laatste heeft onze kennissenkring sowieso flink uitgedund, doordat er nogal wat liefhebbers van oude Volvo’s en Mercedessen tussen zitten.

Vanaf de Stadhoudersweg begint vervolgens de route richting het centrum via de tunneltraverse, ooit de eerste ‘tweebaans snelweg’ van Nederland. Die tunneltraverse, of je hem mooi vindt of niet, is een Rijksmonument omdat de route met tunneltjes en open tunnelbak deel uitmaakt van de monumentale Maastunnel, inclusief de roomwitte tegels aan de wanden. Maar juist vanwege die monumentale status ziet die hele traverse eruit alsof je een provinciestad in het voormalig Oostblok binnenrijdt. Te beginnen met het Statentunneltje, waar geen enkel tegeltje meer aan de wand zit en we al jaren tegen afgebrokkeld cement aankijken.

Een lelijker entree van je stad kun je niet hebben. Toen Jules Deelder in 2014 ter ere van zijn 70ste verjaardag een dag ‘dagburgemeester’ van Rotterdam mocht zijn, stond een opknapbeurt van de traverse hoog op zijn verlanglijstje. Geen porem, vond ook hij. Maar op een opknapbeurt moeten we nog jaren wachten, blijkt uit navraag bij Gemeentewerken. Vanwege de monumentale status mogen alleen de originele tegeltjes nog terug op de wand, maar die blijken moeilijk te herproduceren en dus ook verschrikkelijk duur. Eerst moeten voor 2020 de 800.000 tegels in de Maastunnel zelf worden vervangen of opgeknapt en pas dan gaan ze eens kijken naar de rest. Maar kunnen we dan niet tijdelijk wat goedkope badkamertegels tegen die muur plakken? Niet dus. „Een politieke afweging”, beweerde de gemeenteambtenaar.

Voorlopig laat ik mijn bezoek met een rotsmoes via de ring een stuk omrijden. Je moet er wat voor over hebben om het imago van je stad hoog te houden, desnoods ten koste van wat Amsterdamse vriendschappen.