Opinie

Correspondents' Dinner: Rutte waant zich even een Amerikaan

Mark Rutte proost bij ’Correspondents’ Dinner’ (NTR).
Mark Rutte proost bij ’Correspondents’ Dinner’ (NTR).

Als premier Mark Rutte met zijn coffee to go in Den Haag over straat loopt, zo verklapte hij vorig jaar aan de lezeressen van Margriet, dan waant hij zich „een echte Amerikaan”. Dat valse bewustzijn ligt ook ten grondslag aan het misverstand om het Correspondents' Dinner, een traditie in Washington sinds 1921, hier te kopiëren, op initiatief van voormalig Amerikaans correspondent van Nieuwsuur Twan Huys.

De voorzitter van de ministerraad heeft een heel andere positie dan het staatshoofd van de Verenigde Staten: minder macht, meer primus inter pares en gedwongen om rekening te houden met coalitiepartner en parlement. Dus als hij een grappige speech moet houden voor de journalisten die over hem plegen te berichten, moet hij met meel in de mond spreken, met teksten die zijn goedgekeurd, vaak zelfs geschreven door zijn ambtenaren. Wie geen almacht heeft, hoeft die ook niet te relativeren.

In Washington zit naast de „Witte Huiscorrespondenten” (iets anders dan parlementair verslaggevers, geaccrediteerd bij Nieuwspoort en de patatbalie) ook de Hollywoodadel aan. Bij ons waren in de Beurs van Berlage vooral televisiesterren aanwezig, die aan door kapitaalkrachtige organisaties „gekochte” tafels zaten. Denk aan een Gordon, een Jort Kelder, maar ook een Armin van Buuren, een Enzo Knol en een Nina Brink.

Semilive zagen en hoorden de kijkers van NPO1 op primetime twee conferences: een van de minister-president en daarna een van cabaretier Dolf Jansen. De laatste was beter dan de eerste, maar amateur Rutte, gecoacht door Andrew Moskos van comedygezelschap Boom Chicago, had geen slechte timing.

Het probleem was vooral dat de moppen die hij tapte van sterk wisselend niveau waren, en vaak op de man speelden. Er was natuurlijk ook zelfspot, over zijn vermeende gebrek aan visie („dat zie ik niet”) en het niet helemaal nakomen van zijn verkiezingsbeloften.

Een aantal grapjes was alleen voor insiders goed te begrijpen. Dat past natuurlijk bij zo’n carnaval van de wandelgangen, maar je vraagt je af wat de kijkers thuis er mee aan moesten. Het goedlachse product Mark Rutte werd weer eens in de etalage gezet. Rutte doet het, Deo volente, graag over een jaar weer, met een beetje geluk een paar weken voor de Kamerverkiezingen.

De leden van de Tweede Kamer waren, voorzover ik het thuis kon waarnemen, afwezig op dit Boekenbal van de media. Maar van het Boekenbal krijgen we toch ook geen rechtstreeks verslag, van wat er in de Stadsschouwburg tussen de schuifdeuren wordt gepresteerd?

Het ergste vond ik nog de nazit, bij Jinek en RTL Late Night, waar de genodigden in smoking kwamen vertellen hoe fantastisch geslaagd de avond geweest was. Alleen Teun van de Keuken, gast van de KRO-NCRV-tafel, monkelde nog wat over „gemengde gevoelens”. Maar ja, hij zat er toch maar, constateerden de anderen. Daar viel geen speld tussen te krijgen.

Morgen weer Donald, Bernie en Hillary.