Raar, 9/11 kwam hier harder aan dan in VS

‘Religie heeft een functie in de ontwikkeling van de zelfwaarde van etnische minderheden’, aldus de Minderhedennota 1983, in veel opzichten hét startpunt van onze Nederlandse islamfetisj. Terwijl de rest van ons land aan ontkerkelijkte, werden islamitische Nederlanders in een religieus jasje gestoken. Kijk maar eens in familiealbums, of zie de foto’s van Robert de Hartogh die Turkse ‘gastarbeiders’ en hun gezinshereniging vastlegde. Nauwelijks hoofddoeken. Tegenwoordig moet je je best doen om een Marokkaans- of Turks-Nederlands meisje zonder hijab of türban te vinden.

Ondanks het wollige jargon dat sommigen pogen te hanteren om de hoofddoek helemaal niet patriarchaal te vinden, kun je mij niks wijsmaken: eigen keus of niet, in essentie maakt het de vrouw verantwoordelijk voor de seksualiteit van de man. Voorbeelden temeer van het toenemende islamitisch conservatisme: in de afgelopen jaren is ‘islamitisch’ – dat wil zeggen gendersegregatie – zwemmen populair geworden in de Randstad. Ook begrijp ik nog steeds niet waarom sommige universiteitsstudenten, op papier dus hoogopgeleide, moderne en ruimdenkende mensen, de meest achterlijke predikers – zie bijvoorbeeld Haitham al Haddad in 2012 – naar Nederland halen om hen iets te leren over hoe ze moeten leven.

Ware deze zwartekousenmentaliteit onder islamitische Nederlanders vroeger ‘exotisch’ en ‘multicultureel’, is de medaille inmiddels omgedraaid. Een niet gering deel van de Nederland denkt tegenwoordig dat moslims – slechts 5 procent van de bevolking, onderdeel van de armste sociaaleconomische klasse en intern zeer verdeeld – via hoofddoekjes en halalbroodjes op enigerlei wijze ‘de Nederlandse eigenheid’ bedreigen. Volgens peilingen is de angst voor ‘de islam’ in Nederland hoger dan in de VS, u weet wel, het land dat het werkelijke slachtoffer was van 9/11. Islam(ofobie) is derhalve al jaren big business in ons land. Mij komt de Nederlandse islamfetisj inmiddels de strot uit. Het is sleets geworden en heeft van alle kanten ziekelijke trekjes gekregen. Ik kan bijvoorbeeld niet meer bijhouden hoe vaak ik word aangesproken omdat ik bier drink en van bacon hou: door conservatieve moslims omdat ik ‘de witte man wil behagen’, door islamofoben omdat ik ‘de witte man wil bedriegen’.

Als liberaal zal ik zowel het recht van vrouwen om een hoofddoek te dragen als het recht op vrije meningsuiting van mensen zoals de Duindorpse islamofoob Nico ‘moslims zijn klapperapen’ de L. blijven verdedigen.

Wat ik niet meer zal doen, het spijt me, is respect opbrengen. Het is ons aller falen dat VMBO’ers met een koran in de hand de juf terecht wijzen omdat ‘de vormen van haar lichaam te zien zijn’. Van de gekke dat een nieuwe moskee in Enschede van plan is om dagelijks de adhan om te roepen. Dat het 1300 jaar geleden nodig was, snap ik wel. Maar het is 2016. Neem een scheurkalender, begin een emaillijst of doe desnoods een groepswhatsapp. Hetzelfde geldt overigens voor de hemeltergend irritante klokken van de Laurenskerk die soms luiden in Rotterdam. Geloof me, kerk of moskee, het maakt niet uit als je met je kater wakkergeblèrd wordt.

Het is een beetje in vergetelheid geraakt, maar een beschaafde samenleving heeft secularisme als ideaal. Religie hou je achter de voordeur en zoveel mogelijk buiten de openbare ruimte. Dat wordt wel steeds moeilijker, want ik vermoed dat de ontvouwing van de ‘participatiesamenleving’ veel meer hongerige zieltjes op zoek naar geborgenheid zal creëren. Gouden tijden in het vooruitzicht dus voor christelijke televangelisten, ‘islamitische hulpverleners’ en andere kwakzalvers.