Opinie

Dreigbrief

Humor gedijt het best als je de behoefte weerstaat iedereen te vriend te houden. Daarom was het weerwoord van vicepremier Asscher aan het adres van zijn scheldende criticasters beter dan de rede van zijn baas tijdens het Correspondents’ Dinner.

Rutte deelde wel wat plaagstootjes uit, maar hij moest toch de olijke oom blijven die het familiefeestje van politiek & pers niet wilde bederven. Asscher daarentegen zocht zijn tegenstanders op hun terrein op om ze vilein hun vet te geven. Hij balde een ijzeren vuist in een fluwelen handschoen, zoals de Engelsen zeggen.

Subliem was het slot van Asschers vermaning: „Mag ik jullie voorzichtig aanraden voor de volgende keer dat je zo’n reactie plaatst de tweet of post eerst even aan je moeder te laten zien? Of aan je dochter, for that matter? Als zij het ook een goed idee vindt, vooral plaatsen. Blijf er niet mee rondlopen.”

Het was ook een goed idee van hem enkele ‘reageerders’ bij naam te noemen en hun teksten hier en daar letterlijk weer te geven. Dat vinden ze niet prettig, ook al zullen ze dat nooit toegeven. Bovendien geeft het een representatieve indruk van het niveau van hun ‘argumentatie’. Voor mij was het nieuw dat een minister van Joodse komaf in Nederland zoveel antisemitische drek naar zijn hoofd geslingerd krijgt.

Niet reageren, laat ze in hun eigen vet gaar smoren, is vaak de reactie op dergelijke beledigingen en bedreigingen. Daar is ook wat voor te zeggen, want je verbreedt onmiskenbaar het podium van de aanvaller; hij krijgt de aandacht waar hij zo naar hunkert. Maar zwijgen, blijven zwijgen, zal hem nog overmoediger maken. Hij zal het uitleggen als een vrijbrief om er een paar schepjes, en schopjes, bovenop te doen.

Ik zou het voorbeeld van Asscher zelfs inspirerend willen noemen. Toevallig kreeg ik in dezelfde week waarin hij met zijn weerwoord kwam, de volgende dreigbrief (in Rotterdam gestempeld) van een lezer.

,,Beste Fritz, dit is een dreigbrief. Ik lees nu dat je het ook al opneemt voor Marokkaanse kriminelen. Dat is, na je tirades to.v. Wilders toch wel een erg bittere pil. Je schijnt maar niet te begrijpen dat dit Wilders juist in de kaart speelt! Waarom volg je gangbare NRC politiek van onpartijdigheid niet? Waarom hou je je linkse waffel niet in je overigens prima columns?

Het brengt me er helaas toe om je te gaan bedreigen. Niet dodelijk hoor (ik ben geen Marokkaan), gewoon een bloedneus, blauw oog of tand door je lip als ik je weer eens tegen kom tijdens je wandelingen door A’dam. Je zult je lesje moeten leren.’’

Waarna een smalende inschatting volgt over wat ons nog in Nederland te wachten staat, als we zijn (niet dodelijke) lesjes niet willen leren. „85% van de kriminaliteit is ‘licht getint’. Dat wordt met Syriers, Aghanen, Irakezen etc. straks alleen nog maar erger. Allochtonen lachen ons uit om onze tolerantie en maken er misbruik van.”

Helaas had hij vergeten naam en adres onder zijn brief te zetten, zodat ik hem niet kan vragen waar hij mijn sympathie voor ‘Marokkaanse kriminelen’ vandaan haalt.

Vóór de actie van Asscher zou ik die brief schouderophalend hebben weggegooid, nu dacht ik: misschien toch goed om zulke vuiligheid eens publiekelijk tegen het licht te houden. Maar niet te vaak, want hun obsessie mag nooit de jouwe worden. Frits abrahams