Alexander Zverev, talent van de buitencategorie

Experts zien in hem de toekomstige nummer één van de wereld. Alexander Zverev, boomlang kind uit een Russische tennisfamilie.

Alexander Zverevis de jongste tennisser in de tophonderd van de wereld.
Alexander Zverevis de jongste tennisser in de tophonderd van de wereld. Foto Koen Suyk/ANP

Alles is groot aan Alexander Zverev, Duitse tennisreus met een veelbelovende toekomst. Zijn uitschuifarmen, zijn lange spaghettibenen, zijn woeste services, zijn achterzwaai bij zijn forehand, zijn passen. 1 meter 98 lang. Supertalent, met zijn 18 jaar en zeventigste plaats op de wereldranglijst – de jongste speler in de tophonderd.

Een blonde bos haar – a la Björn Borg, de Zweedse legende – verschijnt woensdagmiddag op de baan in het Rotterdamse Ahoy. Snelle, koele zege in de eerste ronde op de Canadese subtopper Vasek Pospisil, 7-5 en 6-2. In alles straalt Zverev macht uit. Hij dicteert met zijn dubbelhandige backhand, katachtige forehand en verwoestende services, vaak rond de 200 kilometer per uur.

De kenners fluisteren het al een tijdje, Zverev zou wel eens de toekomstige nummer één kunnen worden. „Hij is een talent van de buitencategorie”, zegt toernooidirecteur Richard Krajicek in het programmaboek. Hij heeft de Duitser voor het tweede jaar op rij een wildcard gegeven – op basis van zijn ranking zou hij nog niet toegelaten worden. Krajicek hoopt de belofte zo te binden aan het toernooi.

Kind uit Russische tennisfamilie

Alexander Zverev, kind uit een Russische tennisfamilie. Vader Alexander en moeder Irina waren profspelers in de Sovjet-Unie. Pa Zverev is van jongs af aan zijn coach, hij zat woensdag in de spelersbox. In zijn jeugd – hij begon op zijn vijfde – kon Zverev zich optrekken aan zijn tien jaar oudere broer Mischa, ook proftennisser, maar lang niet zo talentvol.

In 1991 emigreerde de familie van Moskou naar Hamburg, waar Alexander zes jaar later werd geboren. Zijn familie is Russisch, hij spreekt thuis Russisch, voelt hij zich ook een Rus? „Nee. Ik krijg deze vraag vaak”, zegt hij op de persconferentie. „Ik leef mijn hele leven in Duitsland. Ik voel me meer Duitser dan Rus.”

Een topper in de dop, dat straalt hij uit in Ahoy: nog in zijn tienerjaren maar reeds zo volwassen, scherpzinnig antwoordend, met een innemende lach. Klaus Eberhard, sportdirecteur van de Duitse tennisbond, kent de familie Zverev al lang. „Hij heeft alles in zich om een toekomstig kampioen te worden”, zegt hij per telefoon. „Hij is zeer serieus bezig met zijn sport. Hij is mentaal sterk, hij weet hoe hij zich onder druk moet houden.”

Natuurlijk, Zverev is nog een ruwe diamant, er valt nog veel te sleutelen. Zijn voetenwerk oogt nog ongecoördineerd, tactisch kan hij nog slimmer spelen, aan het net moet hij nog handiger worden en verdedigend is hij nog breekbaar. Hij is wat iel, fysiek nog niet volgroeid, zijn shirt fladdert losjes om zijn lichaam.

Hij sprak met collega’s over zijn lengte, die zijn ontwikkeling remt. „Voor lange tennissers kost het meer tijd om op het hoogste niveau te komen dan voor kortere spelers. Het zenuwstelsel is langer. Het opbouwen van je lichaam en spieren kost meer tijd”, vertelt hij. „Maar uiteindelijk betaalt het zich uit en heb je er voordeel van dat je langer bent. Je kan duidelijk beter serveren.”

Winnen van Pospisil, die 29 plekken hoger staat op de ranglijst. Zverev is kalm. Business as usual. Alexander Zverev, onthoud die naam.