Vrouwen zijn eigen baas in verboden Marokkaanse prostitutiefilm

Marokko is een vrij liberaal land, maar er zijn grenzen. Waar regisseur Nabil Ayouch overheen dendert in deze bijna onbekommerde blik op prostitutie in Marrakech, de stad waar rijke Arabieren graag op sekssafari gaan.

Loubna Abidar
Loubna Abidar AFP / Lionel Bonaventure

Film verboden, hoofdrolspeler Loubna Abidar gevlucht nadat ze was gemolesteerd en de politie daar alle begrip voor had. Een schandaalfilm dus, Much Loved: Marokko is een vrij liberaal land, maar er zijn grenzen. Waar regisseur Nabil Ayouch overheen dendert in deze bijna onbekommerde blik op prostitutie in Marrakech, de stad waar rijke Arabieren graag op sekssafari gaan.

Prostitutie wordt gedoogd, maar huisorgieën met Saoedi’s – zuipen, twerken, naakt naar juwelen duiken – horen zich wel achter hoge witte muren af te spelen, niet op het witte doek. Maar meer nog dan de seks, drank en ruwe taal zal het ware gelovigen storen dat Much Loved een wereld toont waar dames eigen baas zijn. Noha (Loubna Abidar) is de trotse matriarch van een hoerencollectief met de stekelige Randa en de romantische Soukaina; halverwege adopteren ze een zwanger dorpsmeisje. Dit zijn ‘working girls’ die portiers en barkeepers betalen voor informatie over de solvabiliteit van westerse feestneuzen, routineus smeergeld afdragen aan agenten en de periodieke mep als bedrijfsrisico afschrijven. Als Saoedische klanten hun roes uitslapen, vergeten ze niet hun laden te lichten.

Het leed in Much Loved is van het kleine, melancholieke soort: moeders die op hun dochters neerkijken, maar niet op hun geld. Onderlinge steun maakt veel goed in deze vriendinnenfilm die de veerkracht van vrouwen in een hypocriete patriarchale wereld viert. Wellicht stelt regisseur Ayouch de zaken daarbij te rooskleurig voor, maar Much Loved is verfrissend in zijn gebrek aan oordeel en voelt als een ‘slice of life’. Werkdagen van koken, roddel, zich in oorlogstenue hijsen, de nacht in. Club in, villa uit. En dan in de ochtenduren met een snack op een straatterras sterke verhalen uitwisselen.

Slechts één keer valt een personage uit haar rol. Als Soukaina homoporno aantreft op de laptop van een Saoediër die haar liefdespoëzie voorleest zonder tot handelen over te gaan, scheldt ze hem uit, waarna hij haar in machteloze razernij slaat. Hier lag een ‘makkelijk verdiend zo’ meer voor de hand, maar regisseur Ayouch wil kennelijk benadrukken dat ook mannen slachtoffer kunnen zijn van machismo. Het is een zeldzaam didactisch slippertje van Ayouch, die in 2013 al indruk maakte met Les cheveaux de Dieu, over radicalisering van jochies uit de sloppenwijk. Met Much Loved bevestigt hij zijn status als nieuwsgierige, dappere chroniqueur van zijn Marokko.