Stabat mater dolorosa

Ellen Deckwitz kiest elke woensdag een gedicht bij de stemming van de dag.

In een rij van stilte, één huis gevuld

met Pergolesi, Stabat mater dolorosa.

Valentini Terrani, lacrimosa,

een vogel zwijgt ontroerd.

Een vrouw dwaalt door de straten

op zoek naar haar ontspoorde zoon.

Zij gaat dood, wie hier niet schreien zou,

te laat dus, bedroefd staat hij.

Mag ik huilen moeder, of ben je me

vergeten, weet je niet meer wie ik ben?

Misschien reis je wel met me mee,

sta je me bij.

De man achter de kassa fluit Mozart

Eine kleine Nachtmuzik.

Hoe groot de nacht wanneer je

niet kunt slapen.

Hoe groot de nacht wanneer

je slapen kunt.