Trainspotting: 409 selfies op 404 stations

Je houdt van treinen, hebt een OV-jaarkaart en een missie: een selfie op alle stations van Nederland.

Daniël de Ruig (voorgrond) en Yari de Graaf (staand in trein) Foto: Daniel de Ruig / YouTube

Het kostte ze aardig wat treinuren en een onwaarschijnlijk aantal kilometers per spoor, maar uiteindelijk slaagden treinliefhebbers Yari de Graaf en Daniël de Ruig er toch in om alle 404 Nederlandse stations te bezoeken. Binnen een jaar reisden ze letterlijk het hele land door om op elk station even uit te stappen en een selfie te maken. Het resultaat publiceerden ze ieder in een YouTube-video.

De reis van Yari de Graaf

De 19-jarige Yari de Graaf uit Vleuten - geboren in de Stationsstraat in Vleuten - is van kinds af aan fan van treinen. Ook Daniël de Ruig, wiens oom bij de NS werkt, is al sinds zijn jonge jaren bezig met wat er over het spoor rijdt. De Graaf vertelt hoe het plan ontstond.

“Ik stond op de trein te wachten en stuurde een selfie naar Daniël om te laten zien waar ik was. Dat bracht me op het idee om dit met ieder station in Nederland te doen. Daniël is later mee gaan doen, en zo hebben we allebei het hele land door gereisd.”

De reis van Daniël de Ruig

Het was in principe geen samenwerkingsproject, maar toch reisden de twee treinliefhebbers veel samen, zegt De Graaf. “Dat is stukken gezelliger, anders was het wel een hele lange zit.” Om alle stations aan te kunnen doen, waren ze vaak veroordeeld tot sprinters. Niet alle stations waren even makkelijk te bereiken. Zo herinnert Daniël de Ruig zich met name de noordelijke stations als lastig bereikbaar.

“Plaatsen als Roodeschool, Stavoren en Geerdijk waren echt een drama. Daar stopt de trein maar eens in het uur heel kort, en moet je echt rennen om hem niet te missen.”

Meestal lieten de jongens het treinpersoneel weten wat hun missie was. Soms werd er rekening met ze gehouden. Dan kon een machinist precies voor het stationsbord stoppen, zodat Daniël en Yari niet hoefden te rennen. Ook wilden sommige NS-medewerkers wachten met het sluiten van de deuren tot de selfies waren gemaakt. Maar er werd niet altijd meegewerkt, zo zegt De Graaf.

“We hebben best wel eens gehad dat de machinist dacht van ‘bekijk het maar’ en dan de deuren sloot voordat we weer binnen waren. Zo heb ik een stuk of twintig treinen gemist. Maar meestal kregen we hele positieve reacties van conducteurs en machinisten.”

Doordat vijf stations van naam veranderden, moesten de twee nog terug om hun werk te voltooien en ook daar een selfie te maken. Gelukkig hebben ze als studenten een OV-jaarkaart waarmee ze gratis kunnen reizen. Hadden ze die niet gehad, dan waren ze volgens De Graaf per persoon ongeveer achtduizend euro kwijt geweest.

    • Sjoerd Klumpenaar