Flikken: 200.000 euro per aflevering, Nieuwsuur: 30.000

Televisie kost 58.000 euro per uur, volgens staatssecretaris Dekker, maar dat zegt nog niet zoveel: de kosten verschillen per programma.

Victor Reinier en Angela Schijf in Flikken Maastricht. Foto AVROTROS
Victor Reinier en Angela Schijf in Flikken Maastricht. Foto AVROTROS

Hoe duur zijn de verschillende genres?

Dit is goedkoop

Goedkoop is een programma kopen uit het buitenland. Dat kost zo’n tienduizend euro. De commerciële zenders kopen 50-60 procent in. NPO maakt liever zelf tv: 15 procent is aankoop. Of (volgens het BCG-rapport uit 2011): de druk op het uitzendschema is zo groot (alle omroepen staan te dringen) dat er weinig ruimte is voor import.

Het nadeel van ingekochte tv is dat het eigenlijk alleen huren is: je koopt het recht om het een paar keer uit te zenden. Uitgestelde kijkers kennen het nadeel: na een week is een buitenlandse serie als Downton Abbey niet meer te zien.

Het goedkoopste zelfgemaakte programma is waarschijnlijk MAX geheugentrainer. Volgens presentator en omroepbaas Jan Slagter kost het 1.200 euro per aflevering van een kwartier. Wat helpt is meerdere afleveringen op één dag opnemen.

Ook goedkoop: Goedemorgen Nederland (WNL) , iedere werkochtend voor 15.000 euro en WNL op zondag (25.000). Praatprogramma’s zijn goedkoop. De duurste: Pauw en DWDD, naar verluidt 55.000 euro per aflevering. Die hebben grote redacties en dure presentatoren. Matthijs van Nieuwkerk zou bijvoorbeeld 5,7 ton per jaar krijgen. De VARA wil dit alles niet bevestigen. De woodvoerder:  "Wij hebben niets te verbergen, maar wel te beschermen."

Verrassend goedkoop is nieuws – vooral doordat NOS Nieuws veel uren tv levert: op een werkdag zo’n 18 journaals. Een programma als Nieuwsuur kost slechts 30.000 euro per aflevering.

Documentaires zijn dan weer duurder, maar daarin zijn omroepen doorgaans alleen co-financier, voor ongeveer dertigduizend euro. De rest van het geld komt van vele andere bronnen.

Dit is duur

Duur is drama. Dat kost 2 ton tot 4,5 ton per aflevering van 45-50 minuten. Flikken Maastricht: twee ton per aflevering. Het duurste zijn series die zich in een andere tijd afspelen, omdat je dan de aankleding moet aanpassen. De komende serie De Maatschap – over een op de Moszkowiczjes lijkende advocatenfamilie – kost 4,5 ton per aflevering.

Divorce, serie van RTL

De publieke omroep heeft meer budget voor series dan RTL (Divorce, Familie Kruys) of SBS (Dokter Tinus). Volgens een producent scheelt het 25 tot 30 procent.

Dat is nog allemaal niets vergeleken met het buitenland. We kunnen natuurlijk niet tippen aan Amerikaanse series House of Cards (4,6 miljoen). Maar wel aan Deense series. De Deense publieke omroep besteedde aan Borgen zo’n negen ton per aflevering.

De waardering van Nederlandse tv-serie is de laatste jaren flink veranderd. Zo’n tien jaar geleden was het een stiefkindje – niet veel kijkers, weinig geld. Inmiddels trekken Nederlandse series juist veel kijkers, en vinden omroepen en politici drama maken tot de kerntaken van de publieke omroep behoren. Dus worden series bij bezuinigingen nu juist ontzien.

Tv-series en documentaires die extra geld nodig hebben, kunnen naar het Mediafonds stappen. Dat wordt opgeheven en vervangen door een aparte NPO-pot van veertien miljoen euro.

Ook sport is duur. Niet per se om te maken, maar vooral omdat omroepen uitzendrechten moeten kopen. Sport is populair, een van de weinige type programma's die mensen live willen zien. En er is een internationale markt voor, met rijke bieders.

De NOS merkt dat en raakt allerlei rechten kwijt. De Olympische Spelen van Rio, komende zomer, zijn bijvoorbeeld de laatste die te zien zijn bij de publieke omroep. Discovery en Eurosport kochten de rechten.

Studio Sport kocht nog wel de rechten om de samenvattingen van de eredivisie uit te zenden. Had niet gehoeven, vonden sommige Kamerleden. De commerciële omroep kan ook prima het eredivisievoetbal uitzenden.

Bood de NOS daarbij teveel, om RTL en SBS van zich af te houden? De Kamer wil het graag weten, Dekker heeft het op een bonnetje, maar mag het niet zeggen.