Opinie

De Thuiskok: Het meest veelzijdige stukje vlees

Als er één reclame is die een permanent abonnement op de Loden Loekie verdient, dan is het wel „Kip, het meest veelzijdige stukje vlees, kip!”. De irritante jingle is niet eens het ergste; het feit dat de getoonde drumsticks, vleugels, schnitzels en kipfilets de diversiteit moeten voorstellen, dat is pas echt om te huilen. Zonde, want in essentie hebben de reclamemakers gelijk: kip is veelzijdig. Veel diverser dan hun reclames doen vermoeden. Gelukkig verschijnt er zo nu en dan een boek dat daar wel eer aan doet.

Gouden Kip van Diana Henry is er zo eentje. Mevrouw Henry is kok en auteur van inmiddels negen kookboeken. Als columnist voor The Sunday Telegraph is ze tweemaal uitgeroepen tot beste Britse culinaire journalist van het jaar. Misschien nog wel belangrijker is dat ze (naar eigen zeggen) zo’n type mens is dat een kippenvleugel of drumstick in zijn geheel afkluift.

Een liefhebber dus, en dat blijkt ook uit haar nieuwste, atypische boek. Dat begint bij de inhoudsopgave: geen traditionele indeling van voor-, hoofd- en nagerecht (of ontbijt, lunch en avondeten, nog zo’n klassieker). Wil je aan de slag met marinades en kruiden? Dan is het specerijenhoofdstuk iets voor u. Of toch nog na een lange dag werken even snel wat koken? Dan is het doorsnee dinerhoofdstuk wellicht beter geschikt. Henry schrijft over Gouden Kip dat het een boek is „dat ze altijd nog zou gaan schrijven”. Uit nostalgie, als eerbetoon aan de kipgerechten die ze vroeger at, maar ook als steunbetuiging aan de kip in de keuken. ‘Foodies’ verwijten het pluimvee geen smaak te hebben, chefs gebruiken het niet meer op het menu. Onzin, laat Henry zien. Liefst 120 recepten draagt ze aan, veelal met bereidingen en combinaties van ingrediënten die je niet vaak tegenkomt. De karnemelkkip met chipotlesla is nieuwsgierigmakend, en op het eerstvolgende dinertje staat zeker weten de feestelijk ogende in cider gestoofde kip met pruimen, kastanjes en uitjes op het menu.

Als ik er tijd voor heb, tenminste. Henry schrijft in haar inleiding dat „kip bereiden vooral makkelijk moet zijn”, en hoewel een beginnend kok deze recepten prima kan klaarmaken, zijn de bereidingen uitgebreid en tijdrovend. Het boek staat vol recepten met meer dan vijftien ingrediënten, en daar zitten ook vaak typisch Engelse dingen tussen. Deze week proberen we een aantal van de kortere recepten uit.