Wijn in een doos

Harold Hamersma tapt zijn wijn uit een vijfliter box. Dat is milieuvriendelijk en lekker ouderwets.

Begin jaren zeventig zette ik mijn eerste schreden op het wijnpad. Iedere zaterdag brachten deze mij naar een destijds populaire vorm van retail: de wijntapperij. Daar pakte ik een lege literfles, vulde deze met rood, wit en/of rosé om er vervolgens ook nog zelf een kurk op te doen. De volgende zaterdag gingen de leeggedronken flessen weer mee om deze ter plekke om te spoelen en opnieuw te vullen. Authenticiteit ten top. Dat er overigens uit een heel ander vaatje getapt werd dan de muur van eikenhouten tonnetjes deed geloven, begreep ik pas later. Achter die façade van ambachtelijkheid verscholen zich grote plastic tanks.

Afgelopen maandag heb ik voor Groen Licht dit verhaal nog eens verteld. In dit televisieprogramma wordt wekelijks verslag gedaan over de mogelijkheden om ‘groener’ te leven. En welbeschouwd was deze manier van wijndrinken buitengewoon milieuvriendelijk. Al haastte ik mij te melden dat toen ‘milieu’ geen issue was maar ons studiebeursbudget: de wijn was voordelig en nog lekker ook.

Nu is deze vorm van wijnverkoop bijkans verdwenen. Tegenwoordig echter verlichten steeds meer, met name producenten uit de nieuwe wereldwijnlanden, de milieudruk door wijnen in zakken van 24.000 liter richting Europa te verschepen en pas ter plekke te bottelen. Ter illustratie: per 1.000 liter gebottelde wijn bedraagt de CO2 uitstoot 875 kilo tegen 107 in zak. Transport vormt de zwaarste belasting, ofschoon wel aangetekend moet worden dat in deze rekensom ook de productie van het glas zelf is meegenomen. Hoe dan ook: de milieuwinst is groot.

Dat geldt ook bij kleinere verpakkingsvormen. Vooral als de fles volledig vermeden kan worden zoals bij de snel populair wordende bag in box-wijnen. Nu danken die hun populariteit niet louter aan de milieuwinst, maar ook aan de winst voor de wijndrinker zelf. Zo’n meerliterverpakking is voordeliger dan dezelfde hoeveelheid wijn per fles. En er hoeft niets te worden weggegooid; na het ‘aanslaan’ van het pak blijft de inhoud gewoonlijk nog zes weken goed. En als de wijn dat dan zelf ook is, is het met zo’n wijntapperij aan huis ouderwets genieten.