Monopolie op drukinkt

In het jaar 2000 poseerde Pim Fortuyn op het omslag van HP/De Tijd met een zijden stropdas over zijn mond gebonden. Ziedaar de man die met grote regelmaat interviews gaf, bijna dagelijks welgevulde zalen toesprak en een veelgelezen column schreef. Nieuw rechts Nederland heeft er nog steeds last van: TPO, Jalta, WNL, Powned, Geen Stijl, Wilders die altijd overal terecht kan, je hoeft maar nieuw rechts te ruiken en de media rollen de loper voor je uit.

Fortuyn werd vermoord, de kogel kwam van links en voor de nationale meningmakerij brak een nieuw tijdperk aan: het democratisch anarchisme. Maken we veertien jaar later de balans op, dan zien we chaos, vertwijfeling, paniek. En ‘ophef’.

Was het ‘debat’ in pre-Pim-tijden misschien zouteloos, eenzijdig en gezapig, de laatste tijd begint het steeds meer te lijken op een verbale burgeroorlog. Iedereen draait het volume op, anders hoort niemand je, want iedereen draait het volume op. De media zetten het brandglas op het geringste teken van onenigheid, de social media hebben het lopend vuurtje veranderd in een ultrasone vuurbal en Pauw nodigt nog maar eens een paar neonazi’s uit. Wie in het nieuwe Nederland wil meedoen aan de openbare meningsvorming, kan het beste eerst langs de dumpwinkel voor scherfvest en crashhelm. Of zo’n Wilders-spray.

De autoriteiten weten het ook niet meer, hebben nachtmerries over ‘negatieve beeldvorming’ en beslissen wild om zich heen. Neem die actie waarbij Wilders die criminal identifier sprays uitdeelde, vorige week in Spijkenisse. De burgemeester heette de PVV-leider van harte welkom en tien meisjes die hem van repliek wilden dienen werden opgepakt en in de cel gegooid. Dus nadat incorrect rechts jarenlang gemuilkorfd werd, is nu links aan de beurt? Nee, er zit geen enkele lijn in, het is een loterij, chaos en paniek. De driehoek van Sliedrecht sloeg ook door, maar de andere kant op. Een ingezetene die op Twitter kenbaar maakte dat hij tegen de opname van 250 vluchtelingen is, kreeg de lokale politie op bezoek. Of hij wel eens wilde ophouden met het geven van zijn mening. Besefte hij niet wat hij daarmee aanrichtte? En de burgemeester van Luttelgeest wilde zijn dorp liefst gewoon even laten verdwijnen en deed wat het dichtst bij kwam: rond een inspraaklocatie werd een no-go-area voor journalisten ingesteld.

Of neem Volkskrant-columniste Elma Drayer. Drayer is zo iemand die profiteerde van het rechts-conservatieve gat in de opiniemarkt dat zich in 2002 opende, dus je zou haar zomaar aanzien voor een supporter van het vrije woord, maar nee. In NRC Opinie & Debat van afgelopen zaterdag stond een interessant stuk van Samira Dahri van de alFitrahmoskee in Utrecht, waarin zij probeert ons een andere kant van het salafisme te laten zien. Een nuttige bijdrage, nu wij overspoeld worden door berichten waarin het salafisme zo ongeveer gelijk wordt gesteld aan terrorisme. In een monoloog vol goedkope invectieven sprak Drayer er op Radio 1 schande van dat NRC zoiets afdrukte. Week in week uit haalt zij in de krant haar mattenkloppertje over de islam en inmiddels gelooft zij zo diep in haar gelijk, dat ze tegenspraak het liefst strafbaar zou stellen. Ziedaar de staat van het Nederlandse debat: politieagenten die twitteraars bezoeken, burgemeesters die demonstrerende meisjes in de cel gooien en persvrije zones instellen en columnisten die een monopolie op drukinkt eisen. Niemand is te goeder trouw, iedereen is een agent van een samenzwering, die gewoon zijn BEK MOET HOUDEN!