Chic doen kan nu ook in een Ford

Vergeet de BMW of de Audi. De Ford Vignale heeft álles, vindt Bas van Putten, behalve een statusverhogende prijs.

De Ford Vignale bij FordStore Utrecht, met verkoopadviseur Dennis Heeres.

Standsbewustzijn is de ziekte die je oploopt als het je te goed gaat en er zo tegen je wordt opgezien dat je een dagtaak krijgt aan je imago. Je gaat horloges klokken noemen en je omringt je met materie die je smaak ratificeert; duurder huis, betere schoenen, grotere auto.

En dat wordt geen Ford. Het wordt een BMW, een Audi, een Mercedes of een Volvo. Miljoenen jaren na de neanderthaler, theoretisch ver verheven boven the survival of the fittest, is de mens nog steeds een wezen dat zich toont als overwinnaar in de strijd om het bestaan.

Dat kan met Fords niet. Te gewoontjes, te goedkoop. Auto’s zijn handel in standsbesef. Daarom betaal je voor een BMW twee keer zoveel als voor een Ford die bijna alles net zo goed kan. Die Ford vliegt net zo hard, maar BMW geeft je vleugels.

Ford is daar verdrietig over. Wat nou, denken ze daar, wij maken voortreffelijke auto’s, en wij zouden niet meetellen? Wij zullen die autobonzen leren, wij gaan op chic.

Voilà het resultaat: De Mondeo Vignale. De Dreamliner van het huis. Leer, Sony audio met negen speakers, elektrisch verstelbare stoelen met massagefunctie – elf individueel instelbare luchtkussens! – en Hoogwaardige Interieurverlichting, eufemisme voor lichtshow. De getallen, groot, onderstrepen de ernst van de zaak.

Het concept van de met luxe volgestouwde Fords is niet nieuw. Ooit had je de Ghia-topmodellen, Escorts en Taunussen met hoogpolig tapijt en houten sierdelen. Maar dit gaat vele stappen verder. De Vignale is de über-Ford die zelfverzekerd aanschuift bij de jongens bovenaan de pikorde.

Het leer is handgestikt en decadent geperforeerd. De kleur heet niet gewoon bruin metallic maar Nocciola bruin, een kleur die net zo mooi is als de auto – want die Mondeo is met de Mazda 6 wel het elegantste ontwerp in zijn klasse. Gelamineerd glas reduceert het toch al lage geluidsniveau van de tweeliter viercilinder turbo.

Bovenop dit genot komt een koninklijke behandeling door de Ford-dealer. Je koopt de Vignale bij speciaal geselecteerde dealers die zich Ford Stores mogen noemen. Een Vignale-website – „Elk element is bedoeld om uw kostbare tijd optimaal te benutten” – knipmest nederig wat je te wachten staat; dienstverlening met vijf sterren, het verwenmodel dat we van merken als Lexus kennen.

Dertiende maand wegshoppen

Je krijgt als ‘centrale aanspreekpunt’ een persoonlijke Vignale Relationship Manager met wie je in de Ford Vignale Lounge deftig de ‘exclusieve materialen, kleuren en technologie’ van je auto mag uitkiezen onder het genot van, driemaal raden, een geurige Nespresso. De klant kan zijn dertiende maand wegshoppen in de Vignale Collection-winkel met accessoires als de weekendtas Vignale – 850 euro, maar ‘nooit was reizen zo stijlvol’. De auto wordt thuis afgeleverd, bij beurten wordt hij afgehaald, Ford wast hem voor je tot je laatste snik. Om me te laten ruiken aan die sfeer komt een aardige Relationship Manager hem hoogstpersoonlijk in Norg afleveren.

Als het met kwaliteit niet lukt, want die hoeft de Mondeo niet meer te bewijzen, dan maar met deftigheid. Is het geen kansloze missie?

Wat heet. Dit is wel een reiswagen van de eerste garnituur. Je hebt mannen die er moeilijk over doen dat de automaat maar zes versnellingen heeft terwijl je er bij BMW wel acht krijgt, dat schakelt op papier geraffineerder, maar met zo’n sterke motor voelt alleen een absolute pietlut het verschil. Wat hij op vrij veel concurrenten in zijn klasse voor heeft, is zijn excellente stuurgedrag; ook heel prettig is zijn relatieve anonimiteit. Je loopt minder te kijk dan in een BMW, hoewel je daar intussen ook de grachten mee kunt dempen.

De Vignale biedt verdomd veel auto voor zijn geld. Maar ik zie ook dat die prijs juist tegen hem moet pleiten op de markt waar hij de BMW-mannen moet overtuigen. Die willen te veel betalen om te laten zien dat ze het hebben. Die vinden 53.000 euro voor de misschien wel beste Ford uit de geschiedenis een ordinaire fooi. De ellende is dat Ford dat idiote struikelblok niet kan wegnemen door pakweg 20.000 bovenop op de prijs te gooien. Want dan zeggen die verwende BMW-jongens weer: Hallo zeg, 70 mille voor een Ford, zijn ze helemaal betoeterd? Terwijl de euro’s branden in hun zakken.

Ik heb de Vignale zelf teruggebracht. Anders had die arme Fordbediende helemaal naar Drenthe moeten sporen. In mijn hart ben ik een Ford-man oude stijl. Duur doen is voor anderen. Moeilijk hè, leven op stand?