Column

Webserie Bitterzoet (Linda) is geestig en herkenbaar

Tina de Bruin, Anniek Pheifer en Jennifer Hoffman in ‘Bitterzoet’ (LINDA.tv)

Het eerste seizoen van de misdaadserie Heer & Meester (Omroep MAX) is onder de radar gebleven, en daar waren goede redenen voor. Het idee was namelijk leuk – een Nederlandse variant op The Saint (1963-1969) met Daan Schuurmans als gentleman-actieheld Valentijn Rixtus Bentinck – maar de uitwerking vooralsnog een stuk minder geslaagd.

Nu de tweede reeks naar primetime is verhuisd, blijken de problemen nog verre van opgelost. Aan het scenario valt geen touw vast te knopen, het acteren is van sterk wisselende kwaliteit en de locaties die krampachtig weelde en allure willen uitstralen (Valentijn woont in het Haagse hotel Des Indes) vervullen nauwelijks een functie.

Ook het vervaardigen van luchtig amusement is een ambacht dat veel oefening en vakmanschap vereist. Aan die voorwaarden voldoet wel de firma Talpa Fictie onder leiding van Will Koopman. Na vijf seizoenen en twee bioscoopfilms van Gooische Vrouwen draaien ze er hun hand niet om voor een internet-comedy met afleveringen van ruim zes minuten. Bitterzoet, deze week gelanceerd op de site LINDA.tv, is geestig, herkenbaar en buitengewoon goed gemaakt.

Scenarioschrijver Roos Schlikker en regisseur Idse Grotenhuis verfilmden anekdotes uit het blog Wine Up! van Yvanka van der Zwaan en Mieke Kosters (ook in boekvorm als Geen Gezeur, Meer Wijn! en Bekentenissen van Vrouwen met een Fantastisch Rotleven). Het zijn verre van zeurderige overpeinzingen en belevenissen van drie dames van rond de veertig met een aangenaam, maar niet meer zo opwindend bestaan. Op een bankje in het Amsterdamse Westerpark drinken ze hun frappuccino, kibbelen en wisselen verhalen uit.

Het zijn vooral de kwaliteiten van de actrices Tina de Bruin, Anniek Pheifer en Jennifer Hoffman die de sjablonen van de losbol, de betweter en de controlfreak tot leven weten te brengen. Je kunt in zo'n kort bestek namelijk niet heel veel diepte aan de karakters geven, al zijn de dialogen nog zo scherp.

Het is meer Sex and the City – Ten Years Later in Amsterdam-West dan Desperate Housewives (cynischer) of Gooische Vrouwen (hilarischer). Het kan bijna niet uitblijven dat de personages en het format uitgebouwd worden tot iets met een wat langere adem: lachen om de burn-out.

Aan de andere kant is het juist heel aardig dat een naar nieuwe vormen van entertainment zoekend platform als LINDA.tv iets uitprobeert met korte spanningsbogen en milde karikaturen. Bij Heer & Meester heb ik wel drie keer op mijn horloge gekeken, terwijl de eerste aflevering van Bitterzoet onder de titel Is Ook Homo, over voorbarige koppelaarsters, voorbij was voor ik er erg in had. Een slimme snack wekt de eetlust op.