Column

Glazen bol

Gisteren kreeg de baby in de tram haar eerste presse-papier cadeau. Handig om op losse vellen papier te leggen, zodat die niet wegwaaien als ze later achter haar bureau bij het open raam zit te werken. Ik plukte het cadeau uit de kinderwagen en keek de gulle gever in het gezicht. Het was een van de vele ‘kwetsbare mensen die de stad kleur geven’ aan wie een woning was toegewezen in onze wijk. Met de meesten kon ik het goed vinden. Dat wil zeggen: ik deed mijn best om ze normaal te vinden en zij deden net alsof ze normaal zijn.

Marcel van Roosmalen heeft een wisselcolumn met Ellen Deckwitz

Ik kende de naam van de gulle gever niet, hij piste wel eens achter het elektriciteitshuisje tegenover ons huis en hij had me voor de buurtwinkel een keer om een vuurtje gevraagd.

„Het is denk ik wel echt kristal”, zei hij over de glazen bol ter grootte van een appel, waaronder een zwarte plastic strip was geplakt.

„Voor jou!”, zei hij tegen de baby.

„Nou, dankjewel”, zei ik namens de baby, wat belachelijk was, want ik was helemaal niet blij dat hij een doorzichtige glazen bol in de kinderwagen had gelegd.

Ik stopte het ding in mijn jaszak.

„Hé”, zei hij, „ik heb hem niet aan jou gegeven.”

„Ik bewaar het zo lang voor haar”, zei ik. „Een jaar of tien.”

Ik keek naar dat hoofd, de ontzetting droop eraf.

Gingen we hier nu ruzie over krijgen?

De reddende engel had een bril met een rood montuur en was al meer dan tien jaar conductrice. Ze sprong erin met de opmerking: „Jij zingt toch altijd?”

„Heb je mij ooit horen zingen?”, vroeg de man, die eraan toevoegde dat hij met zijn capaciteiten eigenlijk in de Amsterdam Arena zou moeten staan.

„Het stadion?”

„Ja, over welke Arena zou ik het anders hebben.”

Daarna zong de ex-verslaafde kort het refrein van ‘We are the champions’. Dit was alleen voor toeristen leuk, de rest van de tram deed zijn best om het te negeren.

Bij het uitstappen wilde de man zijn glazen bol terug.

Ik legde het ding in de uitgestoken hand.

Toen ik omkeek, zag ik dat hij het ding met een buiging aan de conductrice gaf. Ze had hem verdiend.