brieven

Debatteer niet in tweets

Maarten Huygen pleit voor huisbezoek van een gewone ambtenaar in plaats van politie na een dreigtweet (23/1). Kijk ook naar het ongenuanceerde karakter van Twitter zelf. 'The medium is the message', zei Marshall McLuhan.

Het is de taak van de overheid om mensen bewust te maken van mogelijke consequenties van uitingen, zeker nu in het vluchtelingedebat de grens tussen enkel meningsuiting en opruiing dun is. De angst niet meer te kunnen zeggen wat je vindt ligt op de loer, maar als je meent met het uiten van je mening een bijdrage te leveren aan debat dan is Twitter niet het beste middel. Overigens leveren dergelijke twitteraars vrijwel nooit een bijdrage aan het debat, hooguit kwantitatief.

Geen islamreclame, NRC

Eerste opwelling na Salafisme is de oplossing tegen radicalisering (Samira Dahri, 23/1): opzeggen die krant! Salafisten denken dat ze superieur zijn, daar valt niet mee te debatteren. Als er weer moslimpromotie in de krant komt, dan is NRC niets meer voor mij.

Gerard van de Reijden

Dat salafisme is als IS

Samira Dahri had op 23/1 de gelegenheid ons te vertellen wat in de salafistische leer de correcte normen zijn die jongeren van IS af kunnen houden, en wat de correcte islamitische antwoorden zijn op vragen over de door Dahri als 'incidenten' betitelde slachtpartijen in Parijs. In plaats daarvan gaat zij los in een tirade over hoe slecht wij omgaan met alles wat met de islam te maken heeft en hoe zielig, onbegrepen, miskend, vernederd en buitengesloten de moslims in het westen zijn. Naar ik begrepen heb uit andere bronnen, staat salafisme voor: geen interpretatievrijheid van de Koran, sharia als rechtssysteem (amputeren lichaamsdelen, steniging), onderwerping vrouw aan man, volledige bedekking van de vrouw, verbod op geloofsafval en vestiging van het kalifaat. Is dit een accurate beschrijving van IS of niet?

Korsim John,

Knuffelhormoon

Spray maakt nog hitsiger

Louise Fresco vraagt zich af (27/1) wat er was gebeurd als de politie in Keulen oxytocine had gespoten, of als vrouwen sprays met dit ‘knuffelhormoon’ in hun tasjes hadden gehad. Niks, want oxytocine vangen we niet via de lucht op. Toediening moet intraveneus, of via neusspray. In dat geval zien we gedragseffecten pas na ruim een half uur. De effecten stellen overigens niet gerust. Oxytocine vergroot de bereidwilligheid om zich in te zetten voor de eigen groep en maakt wantrouwig naar rivaliserende groepen. In Keulse situaties zouden vrouwen die hun belagers volspuiten met oxytocine dus de groepsbinding van hun belagers versterken en seksueel intimiderend gedrag naar feestende vrouwen versterken.

Prof. dr. Carsten de Dreu, Universiteit Leiden

    • Gerard van de Reijden
    • Prof. dr. Carsten de Dreu
    • Arno R. Lodder