Verstild en explosief

Paul de Leeuw mocht struinen in het Boijmans van Beuningen en viel meteen voor Soliloquy VIII, een enorme foto van een naakte, slapende man.

Boven: Sleep (2002) van Sam Taylor-Wood. Onder:Got a Salmon on (Prawn) (1994) van Sarah Lucas. Collectie boijmans van beuningen

Seks en eten, de dood en vergankelijkheid: alles komt bij de keuze van Paul de Leeuw op tafel. Letterlijk, want een tafel is het middelpunt van de zaal die hij met kunst uit museum Boijmans Van Beuningen heeft ingericht. „Steeds meer mensen eten met een bord op schoot, de tafel verdwijnt langzaam uit ons sociale leven, heb ik gehoord. Terwijl ik die tafel in het leven zo belangrijk vind. Samen aan tafel gaan is voor mij het hoogtepunt van de dag. Daarom heb ik een grote tafel in het midden gezet,” vertelt De Leeuw.

Genot, van eten en seks, spelen een hoofdrol in zijn expositie. Dat was geen vooropgezet plan, zegt De Leeuw. Hij wilde zelf graag grasduinen in de depots van Boijmans van Beuningen, ‘het mooiste museum van Nederland’, vindt hij. Maar hij had geen idee wat hij daar aan zou treffen. Het eerste wat hij zag wat hem enorm aansprak was een grote foto van een liggende naakte man, meer dan levensgroot, met daaronder toegevoegd nog een fotostrook van een bosrand. Dat enorme werk, Soliloquy VIII, van de hem onbekende Britse kunstenares Sam Taylor-Wood fascineerde hem. De naaktheid, de kwetsbaarheid, de wonderlijke strook bos, natuur daaronder. Het gaf richting aan zijn verdere keuze: „Seks en eten, dat zijn de dingen waar je mij altijd voor wakker kan maken. Of het bed in kan krijgen,” lacht hij. Hij noemde zijn expositie Foodporn.

Zo kwetsbaar als de foto van de man is, zo brutaal is de tafel met een vacuüm gezogen vis en een T-shirt met meloen: een vrouwenportret van de Britse kunstenares Sarah Lucas. Er zijn ook foto’s van exploderende blikjes bier: haar portret van de man. Op tafel ligt tussen alle kunst een servet dat door De Leeuw zelf gevouwen is – op de manier die hij leerde toen hij ooit werkte in een Van der Valk restaurant. Verder staan onder meer een vagina- en penisgebakje op tafel, van de Amerikaanse kunstenaar Paul Thek, en bonbons van Sigurdur Gudmundson.

Ook dood en vergankelijkheid horen bij het leven, kleven aan genot. Om dat te benadrukken maakte De Leeuw zelf een installatie: in zijn zaal staan drie enorme weckflessen die aan het begin van de expositie met vers voedsel gevuld worden, lekkernijen die gedurende de pop up-expositie langzaam zullen bederven: een pot met chocoladevla, met portobellopaddestoelen en met truffels. Enthousiast roept De Leeuw: ‘Aan tafel!’.